Perbandingan penguraian mikroplastik polietilena (PET) oleh bakteria pengurai mikroplastik tanpa ...

Get Started. It's Free
or sign up with your email address
Perbandingan penguraian mikroplastik polietilena (PET) oleh bakteria pengurai mikroplastik tanpa penambahan biosurfaktan dan dengan penambahan biosurfaktan by Mind Map: Perbandingan penguraian mikroplastik polietilena (PET) oleh bakteria pengurai mikroplastik tanpa penambahan biosurfaktan dan dengan penambahan biosurfaktan

1. Mikroplastik Polietilena

1.1. Partikel plastik yang mempunyai diamater kurang dari 5 milimeter (mm) hingga 330 mikron (0.33 mm)

1.2. Termoplastik

1.3. 2 sumber

1.3.1. Primer

1.3.1.1. sengaja dihasilkan dalam saiz tersebut

1.3.2. Sekunder

1.3.2.1. hasil degradasi plastik yang lebih besar kepada cebisan dan ketulan kecil

2. Bakteria Pengurai Mikroplastik Polietilena (PET)

2.1. Membina biofilem pada permukaan plastik/polimer

2.2. Menukarkan molekul polimer besar kepada sebatian karbon yang mesra alam melalui tindakan wnzim

3. Faktor mempengaruhi keupayaan bakteria mengurai mikroplastik polietilena

3.1. Ciri Polimer

3.1.1. Biosurfaktan

3.1.2. Bentuk fizikal

3.1.3. Berat molekul

3.2. Faktor persekitaran

3.2.1. haba, pH, kelembapan,

4. Enzim yang Terlibat

4.1. Hydroxylase

4.1.1. Menambahkan kumpulan hidroksil kepada sebatian organik

4.2. Reductase

4.2.1. Mengkatalisiskan proses penurunan

5. Mekanisma penguraian

5.1. Biodeteriorasi

5.1.1. Degradasi abiotik yang akan menukarkan bentuk fizikal, mekanikal dan ciri polimer mikroplastik

5.2. Biofragmentasi

5.2.1. Pemotongan ikatan molekul polimer kepada molekul yang kecil dengan tindakan enzimyang dirembes oleh bakteria (ojeb)

5.3. Asimilasi

5.3.1. molekul polimer keccil diserap kedalam sel mikroorganisma melalui membran sel

5.4. Mineralisasi

5.4.1. Penguraian lengkap kepada metabolit teroksidasi melalui penguraian aerobik dan penguraian anaerobik

6. Biosurfaktan

6.1. Sebatian aktif amfofilik yang dirembeskan atau dihasilkan pada bahagian permukaan sel bakteria

6.2. Meningkatkan luas permukaan untuk mikrob berinteraksi