1. Organ Administracji Publicznej - KDR realizuje w ramach KSRG na poziomie wykonawczym konstytucyjne zadania państwa w zakresie bezpieczeństwa.
1.1. art. 5 k.p.a.
1.2. art. 5 Konstytucji RP - szeroko pojęte bezpieczeństwo m. in. ochrona ppoż
1.3. art. 7 Konstytucji RP
1.4. art. 31 Konstytucji RP
2. Ustawa zasadniczaPodstawą prawną gwarantującą swobody obywatelskie, które mogą być ograniczane przez Kierującego Działaniem Ratowniczym (KDR) w sytuacjach szczególnych, jest Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
2.1. Kluczowe przepisy Konstytucji dotyczące swobód obywatelskich: Art. 31 – Zasada wolności i jej ograniczeń: Ust. 1 Ust. 3
2.1.1. Znaczenie dla działań KDR: • Uprawnienia KDR, takie jak zarządzanie ewakuacją, wstrzymanie ruchu czy zabezpieczanie miejsca zdarzenia, są formą ograniczenia swobód obywatelskich, ale muszą być stosowane wyłącznie w ramach ustawowych kompetencji i w celu ochrony życia, zdrowia, mienia lub środowiska.
2.2. Art. 52 – Wolność poruszania się
2.2.1. Znaczenie dla działań KDR: • Zarządzanie ewakuacją czy wstrzymanie ruchu drogowego może być uzasadnione stanem wyższej konieczności, wynikającym z ochrony życia lub zdrowia ludzi.
2.3. Art. 41 – Nietykalność osobista i wolność:
2.3.1. Znaczenie dla działań KDR: • W sytuacjach kryzysowych KDR może zarządzać ograniczenia w dostępie do miejsc publicznych lub wydawać polecenia, które ograniczają swobody obywatelskie, np. nakaz opuszczenia miejsca zdarzenia.
3. Art. 21. USTAWA z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej - [Uprawnienia strażaków biorących udział w akcjach ratowniczych]
3.1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 lipca 1992 r. w sprawie zakresu i trybu korzystania z praw przez kierującego działaniem ratowniczym.
3.1.1. Art. 26. - [Kontratyp stanu wyższej konieczności. Kolizja obowiązków] - Kodeks karny.
3.1.1.1. Zagrożenie musi być realne. Zagrożenie musi być realne, czyli takie, gdy istnieją obiektywne przesłanki, by uznać, że coś zagraża życiu, zdrowiu, mieniu lub środowisku.
3.1.1.1.1. Przykładowe pytania, które oceniają realność zagrożenia: • Czy są faktyczne dowody, że zagrożenie istnieje? • Czy zgłaszający ma wiarygodne informacje? • Czy zagrożenie można potwierdzić w sposób obiektywny (np. ślady, dźwięki, zapachy, brak kontaktu z osobą)? Granica realności zagrożenia: • Zaczyna się, gdy pojawiają się przesłanki wskazujące, że coś może zagrażać. • Przykład: Zgłaszający twierdzi, że osoba znajduje się w mieszkaniu i nie odpowiada na próby kontaktu. • Kończy się, gdy nie da się potwierdzić istnienia zagrożenia lub gdy pojawiają się dowody, że zagrożenie nie występuje. • Przykład: Osoba zostaje odnaleziona w innym miejscu i okazuje się, że nie była zagrożona.
3.1.1.2. Zagrożenie musi być bezpośrednie. Zagrożenie jest bezpośrednie, gdy wymaga natychmiastowego działania w celu uniknięcia szkody. Czas reakcji ma kluczowe znaczenie, ponieważ brak działania od razu może doprowadzić do nieodwracalnych skutków.
3.1.1.2.1. Przykładowe pytania, które oceniają bezpośredniość zagrożenia: • Czy zagrożenie wymaga natychmiastowej reakcji? • Czy opóźnienie działania może skutkować szkodą? • Czy istnieje możliwość eskalacji zagrożenia (np. utrata przytomności, pożar, wyciek gazu)? Granica bezpośredniości zagrożenia: • Zaczyna się, gdy istnieje potrzeba natychmiastowego działania, by zapobiec szkodzie. • Przykład: Osoba w zamkniętym mieszkaniu może być nieprzytomna, co wymaga szybkiej interwencji. • Kończy się, gdy nie ma konieczności natychmiastowego działania lub gdy można skutecznie zabezpieczyć sytuację bez ingerencji. • Przykład: Można bezpiecznie poczekać na przybycie administracji budynku lub Policji, które otworzą drzwi bez konieczności ich wyważenia.
3.1.1.3. Brak możliwości uniknięcia zagrożenia w inny sposób Działanie w stanie wyższej konieczności jest uzasadnione tylko wtedy, gdy nie istnieją inne środki pozwalające uniknąć zagrożenia bez naruszania dóbr prawnie chronionych.
3.1.1.3.1. Przykładowe pytania oceniające brak alternatywy: • Czy istnieją inne sposoby uniknięcia zagrożenia? • Czy alternatywne rozwiązania są realne i możliwe do zastosowania w odpowiednim czasie? Granica braku alternatywy: • Zaczyna się, gdy brak jest innych dostępnych, szybszych lub skuteczniejszych środków, aby zapobiec szkodzie. • Przykład: Brak kontaktu z administracją budynku lub Policją, co uniemożliwia szybkie otwarcie drzwi mieszkania. • Kończy się, gdy istnieją alternatywne sposoby działania, które mogą skutecznie usunąć zagrożenie bez naruszenia dóbr chronionych prawem. • Przykład: Możliwość wezwania ślusarza, który otworzy drzwi w sposób nieniszczący, jeśli czas nie jest krytyczny. Ocena w praktyce: • Przykład działania bez alternatywy: Wyważenie drzwi w sytuacji, gdy życie osoby w mieszkaniu jest zagrożone, a dostęp do kluczy lub pomoc administracji są niemożliwe w krótkim czasie. • Przykład działania z alternatywą: Wyważenie drzwi bez upewnienia się, czy administracja budynku lub Policja mogłyby otworzyć je w odpowiednim czasie.
3.1.1.4. Proporcjonalność dóbr Szkoda wyrządzona w wyniku działań ratowniczych musi być mniejsza niż szkoda, której zapobiegnięto. Oznacza to, że ratowanie życia ludzkiego może uzasadniać uszkodzenie mienia, ale nie odwrotnie.
3.1.1.4.1. Przykładowe pytania oceniające proporcjonalność: • Czy dobro, które ma zostać poświęcone, ma mniejszą wartość niż dobro ratowane? • Czy podjęte działania są adekwatne do skali zagrożenia? Granica proporcjonalności zagrożenia: • Zaczyna się, gdy ratowanie zagrożonego dobra wymaga poświęcenia innego dobra o mniejszej wartości. • Przykład: Wybicie szyby w mieszkaniu w celu ratowania życia osoby wewnątrz. • Kończy się, gdy poświęcone dobro zaczyna przewyższać wartością dobro ratowane lub nie istnieje wyraźne uzasadnienie dla podejmowanych działań. • Przykład: Zniszczenie dużej części budynku w celu ratowania zwierzęcia, gdy istnieją inne sposoby jego uratowania. Ocena w praktyce: • Przykład proporcjonalnego działania: Strażak wyważa drzwi mieszkania, aby uratować osobę, która nie odpowiada. Poświęcenie zamka (mienia) jest proporcjonalne do ratowania życia. • Przykład nieproporcjonalnego działania: Podjęcie decyzji o zburzeniu ściany budynku w celu sprawdzenia, czy ktoś jest w środku, bez wcześniejszych przesłanek o obecności osoby.
3.1.1.5. Brak obowiązku poświęcenia danego dobra Nie można powołać się na stan wyższej konieczności, jeśli osoba była zobowiązana do znoszenia zagrożenia (np. funkcjonariusze pełniący obowiązki służbowe w sytuacjach niebezpiecznych).
3.1.1.5.1. Wyłączenie stanu wyższej konieczności: • Funkcjonariusze i osoby pełniące określone funkcje nie mogą powoływać się na stan wyższej konieczności w celu uchylenia się od obowiązków wynikających z pełnionych funkcji. • Przykład: Strażak nie może odmówić udziału w akcji ratowniczej ze względu na zagrożenie osobiste, ponieważ jego zawód wymaga podejmowania działań w takich warunkach. • Ochrona funkcjonariusza w innych sytuacjach: • Funkcjonariusz może powołać się na stan wyższej konieczności, jeżeli działa w sytuacji poza obowiązkami służbowymi, a jego działanie jest zgodne z warunkami określonymi w art. 26 kk.
3.1.2. Art. 231. KK Nadużycie uprawnień przez funkcjonariusza publicznego
3.1.3. art. 172 Przeszkadzanie działaniom ratowniczym
4. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 lutego 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie przeciwpożarowej
4.1. Art. 3. - [Osoby odpowiedzialne za zabezpieczenie przed pożarem] - Ochrona przeciwpożarowa.
4.2. Art. 4. ochr. ppoż. Obowiązki właściciela budynku, obiektu lub terenu w zakresie ochrony przeciwpożarowej
5. Pożar
5.1. ISO 13943:2023 <ogólny> proces spalania (3.62) charakteryzujący się emisją ciepła i gazów ogniowych (3.147) , któremu zwykle towarzyszy dym (3.389) , płomień (3.184) lub żar (3.220) albo ich kombinacja
5.2. Art. 163. KK Sprowadzenie zdarzenia niebezpiecznego § 1. Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać: 1)pożaru,
5.3. Pożar jest niekontrolowanym procesem spalania, występującym w miejscu do tego nieprzeznaczonym, rozprzestrzeniającym się w sposób niekontrolowany, powodującym zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi i zwierząt oraz straty materialne.
6. Współpraca z Policją
6.1. Wstrzymanie komunikacji w ruchu lądowym
6.1.1. Nie bierz odpowiedzialności na siebie za wstrzymanie komunikacji, jeśli sytuacja jest opanowana, a poszkodowani pod opieką ZRM.
6.1.1.1. Zgłoś do SKKM zakończenie działań ratowniczych, możesz zostać na miejscu zdarzenia do pomocy policji
6.1.1.1.1. W oparciu o art. 15.6 Ustawy o Policji
6.1.1.1.2. W oparciu o pomoc procesową
7. Poziomy kierowania działaniem ratowniczym
7.1. Kiedy się zaczyna a kiedy kończy
7.1.1. taktyczny
7.1.1.1. Realizowany na granicy strefy niebezpiecznej. Kolor oznakowania zielony
7.1.1.1.1. Zadania KDR taktycznego
7.1.2. interwencyjny
7.1.2.1. Realizowany w strefie zagrożenia. Kolor oznakowania niebieski.
7.1.2.1.1. Zadania KDR interwencyjnego
7.1.3. strategiczny
7.1.3.1. Może być równie dobrze realizowany z KCKRiOL ;) Kolor oznakowania brązowy
7.1.3.1.1. Zadania KDR strategicznego
8. Przekazanie Miejsca Zdarzenia
8.1. Zwracaj uwagę na godzinę, to jest czas kiedy przestajesz brać na siebie odpowiedzialnośc za miejsce zdarzenia
8.2. W uwagach nie wpisuj "zakazuje". Zakazy należy egzekwować następnie trzeba je zdjąć. Jeśli zakażesz przebywania w miejscu zdarzenia a jest to zakład pracy, mogą obciążyć Cię kosztami przestoju
8.2.1. Lepiej wpisz "zalecam". Np. 'Zalecam ponowne korzystanie z instalacji elektrycznej od momentu dopuszczenia jej do użytkowania przez wykwalifikowanego specjaliste dziedzinowego'
8.3. Pamiętaj, że odjeżdzając z miejsca zdarzenia jako gwarant nienastąpienia skutku, stwierdzasz brak zagrożenia, jeśli chodzi o Twoją działke specjalizacji.
9. KDR odpowiada za swoje decyzje
9.1. Art. 207 KP
9.2. Art 212 KP
9.3. DZIAŁ IX Wymagania bezpieczeństwa i higieny służby podczas akcji ratowniczej
10. Odpowiedzialność strażaków
10.1. PSP
10.1.1. Karna
10.1.1.1. Art. 231. - [Nadużycie uprawnień przez funkcjonariusza] - Kodeks karny.
10.1.2. Cywila
10.1.2.1. Art. 417. - [Odpowiedzialność odszkodowawcza władzy publicznej] - Kodeks cywilny.
10.1.3. Dyscyplinarna
10.1.3.1. Art. 115. - [Zakres odpowiedzialności dyscyplinarnej]
10.2. OSP
10.2.1. Karna
10.2.2. Cywilna
11. Ustawa - Prawo o ruchu drogowym
11.1. Art. 44. o ruchu drog. Obowiązki kierującego pojazdem podczas wypadku drogowego
11.1.1. Kierujący pojazdem w razie uczestniczenia w wypadku drogowym jest obowiązany: 1) zatrzymać pojazd, nie powodując przy tym zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego; 2) przedsięwziąć odpowiednie środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu w miejscu wypadku; 3) niezwłocznie usunąć pojazd z miejsca wypadku, aby nie powodował zagrożenia lub tamowania ruchu, jeżeli nie ma zabitego lub rannego; 4) podać swoje dane personalne, dane personalne właściciela lub posiadacza pojazdu oraz dane dotyczące zakładu ubezpieczeń, z którym zawarta jest umowa obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, na żądanie osoby uczestniczącej w wypadku.
11.1.2. Jeżeli w wypadku jest zabity lub ranny, kierujący pojazdem jest obowiązany ponadto: 1) udzielić niezbędnej pomocy ofiarom wypadku oraz wezwać zespół ratownictwa medycznego i Policję; 2) nie podejmować czynności, które mogłyby utrudnić ustalenie przebiegu wypadku; 2a) do czasu przybycia na miejsce wypadku Policji i poddania go badaniu w celu ustalenia w organizmie zawartości alkoholu lub obecności środka działającego podobnie do alkoholu powstrzymać się od spożywania alkoholu i środków działających podobnie do alkoholu;
11.1.3. pozostać na miejscu wypadku, a jeżeli wezwanie zespołu ratownictwa medycznego lub Policji wymaga oddalenia się - niezwłocznie powrócić na to miejsce. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do innych osób uczestniczących w wypadku.
11.2. Art. 130a. - [Usunięcie pojazdu z drogi. Przepadek pojazdu. Koszty usunięcia. Blokada kół pojazdu] - Prawo o ruchu drogowym.
11.3. Art. 6. - [Osoby uprawnione do wydania poleceń i sygnałów] - Prawo o ruchu drogowym.
12. Operator i ratownik odpowiada za jakość wykonania
12.1. Trzeba znaleźć podstawy prawne
13. Gwarant nienastąpienia skutków
13.1. Art. 2. [Przestępstwa skutkowe z zaniechania] Odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe popełnione przez zaniechanie podlega ten tylko, na kim ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi.
14. Teren działania JOP
14.1. ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 17 lipca 1998 r. w sprawie terenu działania jednostek ochrony przeciwpożarowej, okoliczności i warunków udziału tych jednostek w działaniach ratowniczych poza terenem własnego działania oraz zakresu, szczegółowych warunków i trybu zwrotu poniesionych przez nie kosztów.
15. Prawa KDR Przykłady uzasadnienia Stanu Wyższej Konieczności
15.1. Zarządzic ewakuacje ludzi z rejonu objętego działaniem ratowniczym w przypadku zagrożenia życia i zdrowia, w szczególnosci gdy: - istnieje możliwość powstania paniki, - przewidywany rozwój zdarzeń może spowodować odcięcie drogi ewakuacyjnej;
15.1.1. 1. Zagrożenie chronionego dobra o wyższej wartości Dobro chronione: Życie i zdrowie ludzi, które są priorytetowe w działaniach ratowniczych. Zagrożenie: Możliwość powstania paniki lub odcięcia drogi ewakuacyjnej, co mogłoby spowodować ciężkie obrażenia, utratę życia lub eskalację chaosu. Uzasadnienie: Ewakuacja osób z zagrożonego rejonu minimalizuje ryzyko narażenia ich na niebezpieczeństwo, co jest wyrazem ochrony najwyższej wartości.
15.1.2. 2. Bezpośredniość zagrożenia Sytuacja: Przewidywany rozwój zdarzeń (np. rozprzestrzenienie ognia, wyciek gazu, zawalenie się konstrukcji) zagraża życiu i zdrowiu osób obecnych w obszarze objętym akcją. Uzasadnienie: Bezpośredniość zagrożenia wymaga natychmiastowego działania. Brak reakcji na czas może uniemożliwić ewakuację w bezpiecznych warunkach.
15.1.3. 3. Brak innych środków zapobieżenia zagrożeniu Alternatywy: W sytuacji, gdy nie ma możliwości ochrony ludzi w inny sposób (np. poprzez zabezpieczenie miejsca zdarzenia lub wyeliminowanie źródła zagrożenia), ewakuacja staje się jedynym skutecznym środkiem ochrony. Uzasadnienie: Zarządzenie ewakuacji to działanie proporcjonalne, które zapobiega większemu zagrożeniu.
15.1.4. 4. Niespowodowanie szkody większej niż ta, której się zapobiega Potencjalna szkoda: Ewakuacja może spowodować chwilowy stres, dyskomfort lub straty materialne (np. pozostawienie mienia na zagrożonym terenie). Uzasadnienie: Szkoda wynikająca z ewakuacji (np. chwilowa niedogodność) jest zdecydowanie mniejsza niż szkoda, której zapobiegamy (utrata życia lub ciężkie obrażenia).
15.2. Wprowadzić zakaz przebywania w rejonie objętym działaaniem ratowniczym osób postronnych oraz utrudniających prowadzenie działania ratowniczego
15.2.1. 1. Zagrożenie dobra chronionego o wyższej wartości Dobro chronione: Życie i zdrowie osób postronnych, a także ratowników prowadzących działania. Zagrożenie: Obecność osób postronnych może skutkować zwiększeniem ryzyka dla ich życia lub zdrowia (np. narażenie na toksyczne substancje, zawalenie konstrukcji, eksplozję). Ich działania mogą również utrudniać akcję, co zwiększa ryzyko dla osób ratowanych. Uzasadnienie: Zakaz obecności osób postronnych pozwala minimalizować ryzyko i skuteczniej chronić życie zarówno ratowników, jak i osób potrzebujących pomocy.
15.2.2. 2. Bezpośredniość zagrożenia Sytuacja: Rejon objęty działaniem ratowniczym to miejsce, w którym zagrożenie życia, zdrowia lub mienia może wystąpić w każdej chwili (np. niespodziewane załamanie konstrukcji budynku, rozprzestrzenienie pożaru, wybuch substancji niebezpiecznych). Uzasadnienie: Bezpośredniość zagrożenia wymaga wyeliminowania osób postronnych z rejonu zdarzenia, by zredukować ryzyko kolejnych ofiar.
15.2.3. 3. Brak innych środków zapobieżenia zagrożeniu Alternatywy: Brak zakazu przebywania osób postronnych w rejonie działań może prowadzić do chaosu, ograniczenia swobody działania ratowników, a także narażenia postronnych na nieprzewidziane niebezpieczeństwa. Uzasadnienie: Wprowadzenie zakazu przebywania w rejonie działań to jedyny skuteczny sposób zapewnienia bezpieczeństwa i sprawności prowadzonej akcji.
15.2.4. 4. Niespowodowanie szkody większej niż ta, której się zapobiega Potencjalna szkoda: Szkodą wynikającą z wprowadzenia zakazu może być czasowe ograniczenie swobody przemieszczania się osób postronnych, które muszą opuścić obszar działań. Uzasadnienie: Szkoda ta jest nieporównywalnie mniejsza od szkody, której zakaz zapobiega – utraty życia lub zdrowia osób postronnych i ratowników, a także utrudnienia w prowadzeniu akcji ratowniczej.
15.3. Zarządzić ewakuacje mienia, w szczególności gdy: - istnieje możliwość rozprzestrzeniania się pożaru lub innego zagrożenia, - usytuowanie mienia utrudnia prowadzenie działania ratowniczego
15.3.1. 1. Zagrożenie dobra chronionego o wyższej wartości Dobro chronione: Życie i zdrowie ludzi, zarówno osób ratowanych, jak i ratowników, oraz mienie o większej wartości (np. krytyczna infrastruktura, środki medyczne). Zagrożenie: Pozostawienie mienia w rejonie zdarzenia może prowadzić do jego zniszczenia w wyniku pożaru, eksplozji lub innego zagrożenia, a także utrudniać skuteczność akcji ratowniczej (np. blokowanie dostępu do osób potrzebujących pomocy). Uzasadnienie: Ewakuacja mienia eliminuje przeszkody w działaniach ratowniczych i zapobiega eskalacji zagrożeń, co umożliwia lepszą ochronę najcenniejszych dóbr – życia i zdrowia ludzi.
15.3.2. 2. Bezpośredniość zagrożenia Sytuacja: Istnieje realna i natychmiastowa groźba rozprzestrzenienia się pożaru lub innego zagrożenia, które może objąć pozostawione mienie i zwiększyć ryzyko dla ratowników i osób postronnych. Uzasadnienie: W takiej sytuacji jedynie natychmiastowe usunięcie mienia może ograniczyć skalę zagrożenia oraz umożliwić prowadzenie akcji w sposób bezpieczny i efektywny.
15.3.3. 3. Brak innych środków zapobieżenia zagrożeniu Alternatywy: Brak ewakuacji mienia mógłby prowadzić do jego zniszczenia, a także utrudniać dostęp do strefy zagrożonej, co w konsekwencji mogłoby opóźnić lub uniemożliwić skuteczne działania ratownicze. Uzasadnienie: Ewakuacja mienia stanowi jedyny dostępny środek, który pozwala zminimalizować ryzyko dla życia ludzi oraz zwiększyć skuteczność akcji.
15.3.4. 4. Niespowodowanie szkody większej niż ta, której się zapobiega Potencjalna szkoda: Możliwą szkodą jest czasowe naruszenie praw własności, w tym konieczność przemieszczania mienia przez służby ratownicze lub inne osoby wskazane przez KDR. Uzasadnienie: Szkoda wynikająca z ewakuacji jest niewspółmiernie mniejsza w porównaniu z ryzykiem zniszczenia mienia, które mogłoby prowadzić do dodatkowych strat oraz utrudnień w ratowaniu życia i zdrowia ludzi.
15.4. Zarządzić prowadzenie prac wyburzeniowych oraz rozbiórkowych, w szczególności w sytuacjach: - zagrożenia ludzi, zwierząt lub mienia, - konieczności dotarcia do źródeł zagrożenia w celu jego rozpoznania ograniczenia wzrostu oraz likwidacji, - konieczności użycia środków gaśniczych i neutralizatorów oraz odprowadzenia substancji toksycznych, - konieczności zapewnienia dróg dotarcia i ewakuacji
15.4.1. 1. Zagrożenie dobra chronionego o wyższej wartości Dobro chronione: Życie i zdrowie ludzi, bezpieczeństwo zwierząt, a także ochrona mienia. Zagrożenie: Obiekty budowlane w stanie awaryjnym mogą zagrażać ludziom znajdującym się w ich pobliżu. Dodatkowo brak dostępu do źródeł zagrożenia może uniemożliwiać jego ograniczenie lub likwidację. Uzasadnienie: Wyburzenia lub rozbiórki umożliwiają zapobieganie dalszemu zagrożeniu, np. zawaleniu się budynków, eksplozjom gazu lub rozprzestrzenieniu się ognia, co służy ochronie życia, zdrowia i mienia.
15.4.2. 2. Bezpośredniość zagrożenia Sytuacja: Istnieje bezpośrednia groźba zawalenia się budynku lub innego elementu konstrukcyjnego w wyniku pożaru, eksplozji, wycieku toksycznych substancji lub trzęsienia ziemi. Uzasadnienie: Działanie jest konieczne w celu natychmiastowego usunięcia zagrożenia, np. poprzez rozbiórkę grożących zawaleniem ścian, które mogłyby zranić osoby uczestniczące w akcji ratowniczej.
15.4.3. 3. Brak innych środków zapobieżenia zagrożeniu Alternatywy: Brak podjęcia działań wyburzeniowych może uniemożliwić dotarcie do źródła zagrożenia, np. do miejsca wycieku gazu lub substancji toksycznych, a także uniemożliwić skuteczne gaszenie pożaru. Uzasadnienie: Prace wyburzeniowe są jedynym środkiem pozwalającym na zabezpieczenie miejsca zdarzenia, ograniczenie rozwoju zagrożenia i dostęp do osób potrzebujących pomocy.
15.4.4. 4. Niespowodowanie szkody większej niż ta, której się zapobiega Potencjalna szkoda: Uszkodzenie mienia w trakcie wyburzeń lub rozbiórek. Uzasadnienie: Szkoda wynikająca z prac rozbiórkowych (np. usunięcie fragmentu budynku) jest proporcjonalnie mniejsza w porównaniu do możliwych konsekwencji, takich jak utrata życia, obrażenia ludzi lub zniszczenie innych, większych dóbr materialnych.
15.5. wstrzymania komunikacji w ruchu lądowym, w szczególności w celu: - zapewnienia właściwego ustawienia i eksploatacji sprzętu ratowniczego, - zapewnienia dróg komunikacyjnych na potrzeby działania ratowniczego, - eliminacji zagrożeń powodowanych przez środki komunikacji, - realizacji zadań określonych w pkt 1-4,
15.5.1. 1. Zagrożenie dobra chronionego o wyższej wartości Dobro chronione: Życie, zdrowie ludzi, mienie oraz skuteczność działań ratowniczych. Zagrożenie: Kontynuowanie ruchu lądowego może uniemożliwić prawidłowe ustawienie sprzętu ratowniczego, stwarzać dodatkowe zagrożenia (np. kolizje, utrudnienia) oraz blokować drogi konieczne dla ratowników i ewakuacji. Uzasadnienie: Wstrzymanie ruchu lądowego zapewnia swobodę działania jednostkom ratowniczym i minimalizuje ryzyko dalszych szkód, szczególnie w dynamicznie zmieniających się sytuacjach zagrożenia.
15.5.2. 2. Bezpośredniość zagrożenia Sytuacja: Ruch pojazdów w pobliżu miejsca zdarzenia stwarza bezpośrednie ryzyko kolizji, opóźnienia w dotarciu służb ratowniczych, lub uniemożliwia dostęp do sprzętu i zasobów koniecznych do akcji. Uzasadnienie: Wstrzymanie ruchu jest natychmiastowym środkiem eliminującym te zagrożenia, umożliwiając szybsze i bezpieczne prowadzenie działań ratowniczych.
15.5.3. 3. Brak innych środków zapobieżenia zagrożeniu Alternatywy: W sytuacjach krytycznych, takich jak duży pożar, wyciek substancji niebezpiecznych lub zawalenie konstrukcji, inne środki (np. objazdy) mogą być niewystarczające lub niepraktyczne. Uzasadnienie: Całkowite wstrzymanie ruchu lądowego w rejonie zagrożenia jest jedynym skutecznym rozwiązaniem umożliwiającym bezpieczną organizację działań ratowniczych i ewakuacyjnych.
15.5.4. 4. Niespowodowanie szkody większej niż ta, której się zapobiega Potencjalna szkoda: Opóźnienia w komunikacji lądowej, utrudnienia dla uczestników ruchu drogowego. Uzasadnienie: Wstrzymanie ruchu powoduje szkodę znacznie mniejszą niż ta, której zapobiega (np. utrata życia, obrażenia, dalsze zniszczenie mienia). Proporcjonalność działania jest zachowana, ponieważ korzyści wynikające z eliminacji zagrożenia są znaczące.
15.6. przyjęcia w użytkowanie, na czas niezbędny do działania ratowniczego, pojazdów, środków technicznych i innych przedmiotów, a także ujęć wody, środków gaśniczych oraz nieruchomości przydatnych w działaniu ratowniczym, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 24 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 81, poz 351),
15.6.1. 1. Zagrożenie dobra chronionego o wyższej wartości Dobro chronione: Życie i zdrowie ludzi, środowisko naturalne, oraz mienie o znacznej wartości. Zagrożenie: Brak dostępu do niezbędnych zasobów (np. pojazdów, środków gaśniczych, wody, nieruchomości) może znacząco utrudnić lub uniemożliwić skuteczne działania ratownicze. Uzasadnienie: Przyjęcie w użytkowanie mienia jest konieczne, aby zapobiec większym stratom, zwłaszcza w sytuacjach wymagających natychmiastowych działań.
15.6.2. 2. Bezpośredniość zagrożenia Sytuacja: Istnieje bezpośrednia potrzeba użycia określonych zasobów, takich jak ujęcia wody lub sprzętu technicznego, aby powstrzymać rozwój zagrożenia (np. pożaru, wycieku substancji toksycznych). Uzasadnienie: Działania te są bezpośrednio związane z ratowaniem życia, zdrowia lub mienia i wynikają z pilnego charakteru sytuacji.
15.6.3. 3. Brak innych środków zapobieżenia zagrożeniu Alternatywy: W sytuacji ograniczonej dostępności zasobów własnych (np. braku wystarczającej ilości środków gaśniczych, wozów strażackich lub dostępu do wody), przyjęcie w użytkowanie mienia osób trzecich jest jedynym rozwiązaniem. Uzasadnienie: W takich przypadkach wykorzystanie zasobów prywatnych lub publicznych na czas akcji ratowniczej jest niezbędne dla realizacji celu, jakim jest ochrona życia i zdrowia.
15.6.4. 4. Niespowodowanie szkody większej niż ta, której się zapobiega Potencjalna szkoda: Tymczasowa utrata użytkowania zasobów przez właściciela, zużycie środków gaśniczych, potencjalne drobne uszkodzenia mienia (np. pojazdów, nieruchomości). Uzasadnienie: Szkoda poniesiona przez właściciela jest proporcjonalnie mniejsza w stosunku do korzyści wynikających z zapobieżenia katastrofie lub poważnym stratom materialnym.
15.7. odstąpienia od zasad działania uznanych powszechnie za bezpieczne, z zachowaniem wszelkich dostępnych w danych warunkach zabezpieczeń, jeżeli w ocenie kierującego działaniem ratowniczym, dokonanej w miejscu i czasie zdarzenia, istnieje prawdopodobieństwo uratowania życia ludzkiego, w szczególności w przypadkach, gdy: - z powodu braku specjalistycznego sprzętu zachodzi konieczność zastosowania sprzętu zastępczego, - fizyczne możliwości ratownika mogą zastąpić brak możliwości użycia właściwego sprzętu, - jest możliwe wykonanie określonej czynności przez osobę zgłaszającą się dobrowolnie.
15.7.1. 1. Zagrożenie dobra chronionego o wyższej wartości Dobro chronione: Życie ludzkie jest najwyższym dobrem chronionym prawem. Zagrożenie: Brak możliwości zastosowania standardowych zasad bezpieczeństwa, np. z powodu braku sprzętu specjalistycznego lub konieczności podejmowania ryzyka, może prowadzić do utraty życia osoby poszkodowanej. Uzasadnienie: W sytuacjach, gdy alternatywą dla odstąpienia od zasad jest brak możliwości ratowania życia, odstępstwa te są usprawiedliwione w świetle nadrzędności ochrony życia.
15.7.2. 2. Bezpośredniość zagrożenia Sytuacja: Ofiara znajduje się w stanie bezpośredniego zagrożenia życia (np. uwięziona w płonącym budynku, zagrożona przez toksyczne opary lub lawinę gruzu), a czas na podjęcie decyzji jest ograniczony. Uzasadnienie: Działanie kierującego działaniem ratowniczym w takich warunkach jest konieczne, aby uniknąć natychmiastowego niebezpieczeństwa.
15.7.3. 3. Brak innych środków zapobieżenia zagrożeniu Alternatywy: Standardowe zasady bezpieczeństwa nie mogą być w pełni zastosowane z uwagi na brak odpowiedniego sprzętu, zasobów, lub możliwości ich użycia w danych warunkach. Uzasadnienie: Wykorzystanie zastępczego sprzętu lub dobrowolnego zaangażowania osób (np. ratowników) jest jedyną możliwością, by podjąć działania ratujące życie.
15.7.4. 4. Niespowodowanie szkody większej niż ta, której się zapobiega Potencjalna szkoda: Ryzyko dla ratowników lub używanego sprzętu, wynikające z odstąpienia od zasad. Uzasadnienie: Podejmowanie działań o podwyższonym ryzyku jest usprawiedliwione, gdy nadrzędnym celem jest ochrona życia ludzkiego, a zagrożenie dla ratowników jest minimalizowane przez zastosowanie wszelkich możliwych zabezpieczeń.