9.4 globalisering

1. Kunst als handelsobject

1.1. een goed voorbeeld waar kunst zich uit in de globale kapitalistische wereld is het voorbeeld van Damien Hirst, hij heeft zijn bekendheid mede te danken aan de reclamemaker Charles Saatchi, die hem als het ware op de markt heeft gezet. 'Mother and child' is een goed voorbeeld, het gaat over een koe en een kalf die in half zijn gezaagd. Hirst zijn bekendste werk is 'the physical impossibility of death in the mind of someone living'. Waar een dode haai in rond drijft, het moet voorstellen dat mensen de ware betekenis van de dood nooit zullen kunnen bevatten

2. tussen culturen

2.1. vanaf de jaren 60 zoeken steeds meer westere theatermakers inspiratie bij oostere ideeën en tradities. Voorbeeld hiervan is Peter Brooke. In zijn boek 'de lege ruimte' beschrijft hij zijn verlangen het theater van alle ballast te bevrijden. Op zoek naar oerwetten die culturen overstijgen. Hij bezoekt verschillende culturen en werkt acht jaar lang aan een bewerking van de hindoe-epos 'Mahabaharata' de voorstelling duurt negen uur.

2.2. de tentoonstelling magiciens de la terrre veroorzaakt discussie in de kunstwereld. Voor het eerst in de kunstwereld worden westerse en niet-westerse kunstenaars gelijkwaardig naast elkaar vertoond. De kunstwereld is eenzijdig en naar binnen gekeerd. Op de expositie zijn verschillende soort dingen te vinden zoals doodkisten of verschillende houtsnijwerken etc.

2.3. Danser-choreograaf Akram Khan (1974) groeit op tussen twee culturen- die van zijn geboorteplaats Londen en die van Bangladesh. het land van herkomst van zijn ouders. Alop jonge leeftijd krijgt hij training in traditionele Indiase Kathak-dans. Als hij later een opleiding moderne dans volgt, vergt dat omschakeling: Het voelde alsof er een alien bezit nam van mijn lichaam. Ik paste niet in het moderne keurslijf en ook niet meer in de kathak, beiden voelden ongemakkelijk." Vanaf zijn eerste avondvullende dansvoorstelling Kaash (2002) slaat Khan een brug tussen de spiri- tualiteit van de traditionele kathak en de acade- mische techniek van de hedendaagse dans.

3. nieuwe engagement

3.1. In 2000 trad de extreemrechtse partij FPÖ toe tot de regering in Oostenrijk, na een verkiezingsoverwinning met een strikt anti-immigratieprogramma. Als reactie daarop start de Duitse film- en theatermaker Christoph Schlingensief (1960-2010) een realityshow vanuit een container naast de statige Weense Staatsopera. Zijn programma Bitte liebt Österreich (2000) is een keiharde parodie op Big Brother - het populaire tv-format waarin een groep mensen in een huis vol camera's wordt gevolgd. Twaalf asielzoekers strijden om een ​​verblijfsvergunning in de container van Schlingensief. Het publiek kan ze volgen en uit stemmen via webcams. Elke dag valt er iemand uit die meteen het land uit wordt gezet

3.2. De Oostenrijkse bevolking is woedend: duizenden mensen verzamelen zich rond de container en eisen dat het project stopt. Schlingensief gaat met hen in debat. Hij stelt dat zijn vernederende project in lijn is met het asielbeleid van de Oostenrijkse regering. Door het standpunt van zijn politieke tegenstanders over te nemen en uit te breiden, vraagt ​​hij niet alleen om bewustwording, maar ook om een ​​actief standpunt van het publiek in te nemen. "Als je hier tegen bent, onderneem dan actie tegen je eigen regering", zegt hij tegen hen. De actie veroorzaakt een groot schandaal en wordt breed uitgemeten in de internationale pers. Koloniale kijk De koloniale geschiedenis speelt een belangrijke rol in het werk van de Zuid-Afrikaanse theatermaker Brett Bailey

3.3. Bailey, die opgroeide tijdens Apartheid, wil laten zien dat wit en zwart nog steeds heel gescheiden leefwerelden hebben en dat de westerse kijk op Afrikanen gevormd is door vooroordelen. Zijn installatie Exhibit B (2010) bestaat uit 15 levende tableaus van zwarte performers.

4. na de val van de berlijnse muur in 1989 worden de oude normen en waarden verruild voor andere idealen zoals individuele vrijheid en globalisering. Economieën ontwikkelen zich snel in landen zoals China, India en Brazilië. Ook de kunstwereld globaliseert.

5. 'Leve de vrijheid?

5.1. op 31 december 1989 zingt David Hasselhof een liedje over individuele vrijheid voor een publiek wat zojuist was verlost van het communistische regime. Dit moment wordt vaak het 'einde van de geschiedenis' genoemd aangezien na zolang experimenteren met verschillende ideologieën etc. het nu over was. Kapitalisme nam de wereld als het ware over, of dat nou goed was of niet.

6. girl power

6.1. Moeten vrouwen naakt zijn om het museum binnen te gaan? De Guerrilla Girls legden deze vraag aan de kijker op een billboard uit 1989. [966] De affiche bekritiseert op humoristische wijze de rol van vrouwen in de kunstgeschiedenis. Waarom zijn vrouwen in de kunstgeschiedenis een frequent onderwerp van kunstwerken, maar zien we ze zelden in de rol van kunstenaar? Bijna alle traditionele musea en kunstgeschiedenisboeken stellen mannen voor als vertegenwoordigers van het creatieve en het briljante, terwijl vrouwen vaak worden geassocieerd met schoonheid en seksualiteit. Guerrilla Girls is een Amerikaans vrouwencollectief dat kunst gebruikt als platform voor maatschappijkritische thema's, vaak met een feministische connotatie.

6.2. Met hun speelse, ironische aanpak jagen de Guerrilla Girls regelmatig de kunstheersers na. Powervrouwen Popster Madonna (1958) symboliseert aan het einde van de twintigste eeuw een nieuw soort onafhankelijke vrouw. In haar clips worden klassieke vrouwenrollen vaak omgedraaid: ze neemt de leiding en is seksueel agressief. In Justify my love (1990) zien we haar de liefde bedrijven met verschillende partners. De stijlvolle video staat vol verwijzingen naar sadomasochisme, voyeurisme en biseksualiteit. In andere clips verleidt ze een zwarte Christus in een kerk, of zien we haar een gewapende overval plegen. Seks, religie en geweld: Madonna weet hoe ze moet choqueren.