Get Started. It's Free
or sign up with your email address
Powiśle by Mind Map: Powiśle

1. Ulica Miodowa

1.1. Pałac Paca

1.1.1. Miodowa 15

1.1.2. Przez drugą połowę XIX wieku aż po II wojnę światową mieściły się w tym budynku instytucje sądowe.

1.1.3. To tu baronowa Krzeszowska sądziła się ze śliczną panią Stawską o rzekomo skradzioną lalkę.

1.1.4. Miejsce licytacji domu Łęckich przy Kruczej.

1.2. cytaty

1.2.1. Przez dom Rezlera (który przypomina mu onegdajszą pijatykę!) i część Senatorskiej pan Ignacy dostaje się na Miodową. Tu przechodząc około składu herbaty Nowickiego wstępuje na chwilę, ażeby powiedzieć właścicielowi: „dzień dobry!”, i szybko ucieka, dalej mrucząc: „Co on sobie pomyśli zobaczywszy mnie o tej godzinie na ulicy?… Naturalnie pomyśli, że jestem najpodlejszy dysponent, który zamiast siedzieć w sklepie, łajdaczy się po mieście… Oto los!…”

1.2.2. „Rozumie się, że jedzie baba na Miodową. Taniej kosztowałaby ją podróż na miotle…”

2. Mieszkańcy

2.1. Znajdują się tu najludniejsze, najuboższe warstwy społeczne m.in.: wyrobnicy, krawcowe czy rzemieślnicy jak i również pijacy i awanturnicy

2.2. Zamieszkują nędzne rudery, położone na obszarze, który stał się dla miasta wysypiskiem śmieci

2.3. Ludzie są tu nieszczęśliwi, zdegenerowani, często spotykają się z śmiercią i cierpieniem

2.4. Marianna-

2.4.1. prostytutka której pomaga Wokulski zapewniając nauki krawiectwa oraz dając zamieszkanie u sióstr magdalenek. Wokulski spotyka ją w kościele biedną ubraną

2.5. Furman Wysocki

2.5.1. Wokulski w imię pracy u podstaw zapewnia mu pracę oraz daje pieniądze na utrzymanie. Poznajemy go biedną ubranego, mieszkającego w lepiance na Powiślu

3. Cytaty

3.1. "[Wokulski] szedł, przez brudne szyby zaglądał do mieszkań […] i cicho śmiał się na widok robotników wiecznie czekających na robotę, rzemieślników, którzy trudnią się tylko łataniem starej odzieży […] na widok obdartych mężczyzn, mizernych dzieci i kobiet niezwykle brudnych"

3.2. „Oto miniatura kraju — myślał — w którym wszystko dąży do spodlenia i wytępienia rasy. Jedni giną z niedostatku, drudzy z rozpusty. Praca odejmuje sobie od ust, ażeby karmić niedołęgów; miłosierdzie hoduje bezczelnych próżniaków, a ubóstwo nie mogące zdobyć się na sprzęty otacza się wiecznie głodnymi dziećmi, których największą zaletą jest wczesna śmierć. Tu nie poradzi jednostka z inicjatywą, bo wszystko sprzysięgło się, ażeby ją spętać i zużyć w pustej walce — o nic.”

4. Rozciąga się wzdłuż Wisły od ulicy Solec po Nowy Zjazd i Most Kierbedzia (ukończony w 1864 r.), aż do Nowego Miasta. Zaniedbana, pozbawiona podstawowych wygód miejskich okolica ruder, w czasach Lalki zaczęła się modernizować.

5. Wokulski odwiedza Powiśle dwukrotnie a jego obraz zależny od jego stanu emocjonalnego

5.1. Gdy Wokulski jest szczęśliwy interpretuje Powiśle jako miłą dzielnicę i nie zwraca uwagi nawet na to, że dzieci rzucają kamieniami w Żydów

5.1.1. "Owiał go rześki wiatr wschodni […] Uśmiechał się do piaskarza wiozącego swój towar nędznym koniem w podługowatej skrzyni, a żebrząca wiedźma wydała mu się bardzo miłą staruszką; cieszył go świst rozlegający się w fabryce i chciał pogadać z gromadką rozkosznych malców"

5.2. Gdy bohater jest zrozpaczony, inaczej postrzega to samo Powiśle: jako uosobienie zła, nędzy i występku, ohydne zagrożenie dla całego miasta

5.2.1. wznosił się tu pagórek najobrzydliwszych śmieci, cuchnących, niemal ruszających się pod słońcem, a o kilkadziesiąt kroków dalej leżały zbiorniki wody, którą piła Warszawa.