Get Started. It's Free
or sign up with your email address
SHOCK by Mind Map: SHOCK

1. Hypovolemic shock

1.1. พยาธิสรีระภาพ

1.1.1. กระตุ้น sympathetic

1.1.1.1. การบีบตัวของหัวใจและ HR เร็วขึ้น, เกิด vasoconstriction

1.1.1.2. ventilation & perfusion เสียสมดุล >> หายใจเร็ว เหนื่อย >> respiratory failure

1.1.1.3. หลอดเลือดในไตหดตัว >> urine ลดลง

1.1.2. กระตุ้นการหลั่ง stress hormone, ADH, aldosterone, epinephrine, NE, glucogenesis hormone >> เพิ่มปริมาณน้ำในหลอดเลือด, เกิดการหดตัวของหลอดเลือด

1.1.3. anaerobic metabolism >> lactic acid >> ภาวะเลือดเป็นกรดและอวัยวะสูญเสียหน้าที่

1.2. อาการและอาการแสดง

1.2.1. ระดับความรู้สึกตัวลดลง

1.2.2. ผิวหนังซีด เย็น

1.2.3. Capillary filling time > 3 sec.

1.2.4. Tachycardia

1.2.5. SBP < 100 mmHg, PP แคบ, MAP < 80 mmHg

1.2.6. CVP < 8 mmHg

1.2.7. Urine output < 30 cc/hr.

1.3. การพยาบาล

1.3.1. ประเมินอาการและอาการแสดงของภาวะช็อก

1.3.2. ดูแลทางเดินหายใจให้โล่ง และให้ O2

1.3.3. จัดท่านอนหงาย ยกขาสูงเล็กน้อย

1.3.4. ดูแลให้ได้รับเลือด และสารน้ำตามแผนการรักษา >> ติดตามภาวะน้ำเกิน

1.3.4.1. การให้เลือดและสารน้ำ

1.3.4.1.1. เลือดและส่วนประกอบของเลือด

1.3.4.1.2. สารน้ำทางหลอดเลือดดำ

1.3.5. ดูแลให้ได้รับ vasopressors ตามแผนการรักษา >> ติดตามสัญญาณชีพอย่างใกล้ชิด

1.3.6. สังเกตและบันทึกสี ปริมาณปัสสาวะทุกชั่วโมง

2. Cardiogenic shock

2.1. พยาธิสรีระภาพ

2.1.1. การตุ้น sympathetic

2.1.1.1. catecholamine >> vasoconstriction, SVR สูง

2.1.1.1.1. left ventricular afterload เพิ่ม

2.1.1.1.2. กล้ามเนื้อหัวใจต้องการ O2 เพิ่ม

2.1.2. กระตุ้น RAA system >> ดูดกลับน้ำและเกลือแร่ >> เพิ่ม preload

2.1.2.1. กล้ามเนื้อหัวใจต้องการ O2 เพิ่ม

2.1.2.2. pulmonary congestion >> hypoxia

2.2. อาการและอาการแสดง

2.2.1. sinus tachycardia

2.2.2. ตัวเย็นซีด ปัสสาวะออก < 30 cc/hr.

2.2.3. สับสน ระดับความรู้สึกตัวลดลง

2.2.4. Lt ventricular failure >> หายใจเร็ว ไอเสมหะเป็นฟองสีชมพู หอบเหนื่อย นอนราบไม่ได้

2.3. การพยาบาล

2.3.1. monitor EKG

2.3.2. ดูแลทางเดินหายใจให้โล่ง และให้ O2 >> ติดตามความรู้สึกตัว ลักษณะอัตราการหายใจ ภาวะกรดด่างในร่างกาย

2.3.3. ให้สารน้ำและ E'lyte ทดแทน ระวัง fluid overload

2.3.3.1. CVP 8-12 cmH2O

2.3.3.2. PAP 10-20 mmHg

2.3.3.3. PAWP 10-12 mmHg

2.3.4. สังเกตและบันทึกสี ปริมาณปัสสาวะทุกชั่วโมง

2.3.5. ดูแลให้ได้รับยาตามแผนการรักษาของแพทย์

2.3.5.1. vasoconstriction agent

2.3.5.1.1. Dopamine >> SE: arrhytmia, N/V, เจ็บหน้าอก, ปวดศีรษะ

2.3.5.1.2. Epinephrine >> SE: PVC, VF เจ็บหน้าอก

2.3.5.2. inotropic agent

2.3.5.2.1. Dobutamine; contraction ดีขึ้นหัวใจทำงานลดลง

2.3.5.3. ยาที่ช่วยเพิ่มปริมาณเลือดไปเลี้ยงหัวใจ

2.3.5.3.1. Sodium nitroprusside + 5%D/W หุ้มขวดและสายด้วยวัตถุกันแสง

2.3.5.4. ยาอื่นๆ

2.3.5.4.1. Lidocaine >> SE: พิษต่อตับ คลื่นไส้ ชา

2.3.5.4.2. Atropine >> SE: หัวใจเต้นเร็ว เจ็บหน้าอก ปัสสาวะคั่ง (ไม่ควรใช้ในผู้ป่วยหอบหืด ต้อกระจก)

2.3.6. จัดสิ่งแวดล้อมเอื้อต่อการพักผ่อนและสงวนพลังงานที่จำเป็น

3. sepsis and septic shock

3.1. พยาธิสรีระภาพ

3.1.1. เชื้อโรคเข้าสู่ร่างกาย >> หลั่งสาร endotoxin/exotoxin >> กระตุ้น monocyte, neutrophil, endothelial cell >> หลั่ง mediator >> inflammatory response

3.1.1.1. microcirculation

3.1.1.1.1. red cell deformity; เม็ดเลือดแดงไหลผ่านหลอดเลือดฝอยสู่เนื้อเยื่อได้ยากขึ้น

3.1.1.1.2. DIC

3.1.1.2. macrocriculation

3.1.1.2.1. vasodilatation >> vascular leakage

3.1.1.2.2. myocardial suppression จาก toxin ของเชื้อแบคทีเรีย

3.2. อาการและอาการแสดง

3.2.1. ไข้ > 38.3 C

3.2.2. core temperature < 36 C

3.2.3. HR > 90 bpm

3.2.4. Tachypnea

3.2.5. ความรู้สึกตัวเปลี่ยนแปลง

3.2.6. บวม หรือน้ำเกิน > 20 mL/kg in 24 hr.

3.2.7. plasma glucose > 140 mg% โดยไม่เป็น DM

3.2.8. WBC > 12000 หรือ < 4000 uL-1

3.2.9. SBP < 90 mmHg, MAP < 70 mmHg

3.3. การพยาบาล

3.3.1. ประเมินติดตามอาการและอาการแสดง สัญญาณชีพ สีและปริมาณปัสสาวะ

3.3.2. ดูแลให้สารน้ำตามแผนการรักษา

3.3.3. ดูแลให้ยา vasopressor และ inotrope ตามแผนการรักษา

3.3.4. ดูแลทางเดินหายใจให้โล่ง และให้ O2 ตามแผนการรักษา

3.3.5. ดูแลให้รับยาต้านจุลชีพและติดตามผลข้างเคียง

3.3.6. เก็บสิ่งส่งตรวจเพื่อทำการเพาะเชื้อ >> ติดตามผลการเพาะเชื้อและปรับเปลี่ยนยาตามแผนการรักษาของแพทย์