Create your own awesome maps

Even on the go

with our free apps for iPhone, iPad and Android

Get Started

Already have an account?
Log In

4 ภัยคุกคามประเทศไทย ในภาพรวม by Mind Map: 4 ภัยคุกคามประเทศไทย
ในภาพรวม
0.0 stars - reviews range from 0 to 5

4 ภัยคุกคามประเทศไทย ในภาพรวม

การพัฒนาเศรษฐกิจเพื่อสร้างตัวเลขGDP ได้ก่อหนี้สาธารณะเพิ่มอย่างเป็นทวีคูณ ทำให้ทรัพยากรลด คอรัปชั่นสูง ช่องว่างรายได้ขยายกว้าง เป็นการพัฒนาสร้างผู้ประกอบการให้เป็นลูกจ้าง สร้างเกษตรกรให้เป็นทาสติดดินยุคใหม่ ที่ชื่อว่าเกษตรพันธสัญญา

4 การเมือง

คอรัปชั่น

ระบบตรวจสอบที่อ่อนแอ, คนทำผิดรอดเงื้อมือกฎหมายเพราะอำนาจเงิน, ระบบยุติธรรมทางอาญาเป็นระบบที่ศาลยึดเอกสารเป็นสำคัญ ประชาชนทีี่ไม่มีทนายที่เก่งและบริสุทธิ์จากผลประโยชน์มักแพ้คดีที่ตนถูกเอาเปรียบ ยกเว้นกรณีที่ศาลเดินเผชิญสืบ และทำงานละเอียดรอบคอบ ประชาชนจึงมีโอกาสได่้รับความเป็นธรรม, บุคคลากรด้านการตรวจสอบมีสัดส่วนน้อยกว่าปัญหาที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้ขากประสิทธิภาพในงานตรวจสอบแต่ละชิ้น เฉพาะคดีดังๆที่สังคมให้ความสนใจมากๆเท่านั้นที่จะมีการทำงานด้ยความรวดเร็วและทุ่มเท, โครงสร้างการทำงานในระบบตรวจสอบมีข้อจำกัดทำให้ประชาชนเข้าถึงและใช้บริการได้ยาก, ประชาชนส่วนมากของประเทศไม่รู้สิทธิของตน และไม่รู้ว่าจะร้องรียนหรือดำเนินการอย่างไรเมื่อถูกละเมิดสิทธิ, องค์กรตรวจสอบมีงบประมาณจำกัด หมดเวลา งบประมาณและบุคลากรไปกับการทำงานฝ่ายรับ มิได้ทำงานเชิงรุกหรือป้องกันได้ทันกับปัญหาที่ล่ามออกไปทุกมิติ ปัญหาจึงขยายตัวเร็วกว่าหน่วยงานแก้ปัญหา, มีเหตุทำให้เชือ่ไปว่าคนในระบบตรวจสอบ(บางส่วน)อาจจะมีการปนเปื้อนเชื้อร้ายของกลุ่มผลประโยชน์, ทำให้อ่อนแอ, ทำให้เบี่ยงเบน, เกิดความไม่เชื่อมั่นในระบบตรวจสอบและกรบวนการยุติธรรม, ไม่แก้ปัญหา, ทำให้ผู้ทุจริตย่ามใจทำสิ่งมิชอบหนักขึ้น, องค์กรอิสระที้่ไม่อิสระอย่างแท้จิรง, ผู้นำและระบบการบริหารจัดการในองค์กรที่มีมีอำนาจตรวจสอบไม่คล่องตัว ถูกปิดกั้นหรือปิดกั้นตนเองจากสังคม และขาดความกล้าหาญ ขาดความฉับไวต่อปัญหาที่รุนแรง จึงไม่สามารถทำตามบทบาทหน้าที่ที่มีอย่างเข้มแข็งสมคุณค่า, ตัวอย่าง ๑ คณะกรรมการสิทธิมนษยชนแหง่ชาติ มีอำนาจฟ้องแทนประชาชนได้ แต่ไม่เคยทำหน้าที่นี้เลย, ตัวอย่าง ๒ ผู้ตรวจการแผ่นดิน สามารถหยิบเรื่องมาพิจารณาฟ่้องร้องเองได้ แต่ก็ทำน้อยกว่าปัญาที่ลุกลามออกไป, ฯลฯ

ยอมให้การทุจริตเล็กๆเป็นเรื่องธรรมดาจนเกินแก้, ข้าราชการ, คนดีอ่อนแอ, ถูกกลั่นแกล้ง, ส่งคนเข้าสู่ตำแหน่งด้วยเส้นสายเมื่อมีอำนาจจึงอวยประโยชน์ตอบแทนบุญคุณ, คนส่วนมากเอาตัวรอด ขาดความกล้าหาญ เพิกเฉยกับความไม่ถูกต้อง, ธุรกิจ, (ส่วนมาก)หวังทำกำไรสูงสุดโดยปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมอย่างแท้จริง, ประชาชน, อ่อนแอ, เฉยเมย, สนใจแต่เรื่อเร้าใจ, เห็นประโยชน์ตนเองและพวกเป็นใหญ่, สื่อ, กระแสหลักเป็นหนึ่งเดียวกับรัฐและกลุ่มธุรกิจ, สื่อทางเลือกขาดความเข้มแข็งและมีน้อยเกินไปไม่สมดุล, นักวิชาการ, ไม่ท้วงติงอย่างแข็งขัน หรือมีส่วนหนุนการทุจริตเสียเอง

ระบบการปกครอง, ผู้ว่าฯ-นายอำเภอ, แต่งตั้งจากส่วนกลาง, ประชาชนเลอืกออกไม่ได้ต้องขับไล่หรือเอาผิดทางกฎหมาย, กำนันผู้ใหญ่บ้านเป็นดุจเสมียนอำเภอในท้องที่, ทำงานตามคำสั่งนาย, ผู้ที่เป็นตัวของตัวเองทำงานยาก, เหลือส่วนน้อยที่อิสระและทำงานให้ประชนชนได้, เกือบจะทั้งระบบรับใช้ส่วนกลาง ธุรกิจและฝ่ายการเมืองมิได้รับใช้ประชาชนอย่างแท้จริง, เมื่อประชาชนเกิดปัญหากับเอกชน ฝ่ายราชการในท้องถิ่นมักเข้าข้างเอกชน ใช้ตำแหน่งอำนาจข่มขู่คุกคามประชาชนเสียเอง, โรงงานไฟฟ้า, เหมืองแร่, ตัดไม้ทำลายป่า, ขุดเจาะน้ำมันและก๊าซ, ขยายอุตสาหกรรมทับพื้นที่เกษตรกรรม, การขยายระบบคมนามคม, ทางบก, ทางน้ำ, ทางอากาศ, กุมอำนาจปกครอง, รับนโยบายจากส่วนกลาง มิได้ฟังเสียงประชาชน, ส่วนกลางให้คุณให้โทษ, ประชาชนเป็นผู้ใต้ปกครอง, ประชาชนเป็นเพียงผู้รับบริการ, บริการท้องถิ่นโดยทำงานเพียงเพื่อตอบโจทย์อำนาจส่วนกลาง, (ส่วนมาก)ไม่สามารถสร้างการมีส่วนร่วมในการบิรหารจัดการสังคมและสิ่งแวดล้อม, (ส่วนมาก)เป็นเครื่องมือธุรกิจเอกชนเอาเปรียบสังคมและรุกรานสิ่งแวดล้อม, หมุนเวียนการรับตำแหน่งเพื่อไต่เต้าสู่อำนาจที่สูงกว่ามากว่ามาเพื่อบริหารจัดการท้องถิ่นให้ดีขึ้น, อบจ.อบต., ประชาชนเลือกเข้ามา, ประชาชนเลือกออกไปได้, แต่น้อยครั้งทีป่ระชาชนจะใช้อำนาจของตนเองเมื่อเห็นการทุจริต, ผู้นำท้องถิ่นมักมีการเมืองส่วนกลางเป็นผู้บงการและทำตัวเป็นนายเหนือ ดุจนายหรือเจ้าของ อบจ.อบต.โดนพฤตินัย, กุมการใช้จ้ายงบส่วนใหญ่ในการพัฒนาท้องถิ่น, ทำเพื่อปูทางแก่ตนและพวกพ้อง เลียนแบบการเมืองส่วนกลาง, สองสายบังคับบัญชาขึ้นกับมหาดไทยแห่งเดียว, เมื่อเกิดปัญหาของประชาชนมักเป็นบรรยากาศตกร่องกลางไม่มีผู้ต้องแสดงความรับผิดชอบ, แม่จะมีทั้งการแบ่งขั่วอำนาจและรวมศูนย์ แต่กลับขาดผู้รับผิดในเหตุการณ์สำคัญที่ประชาชนเดือดร้อน, มหาดไทยจึงเป็นกระทรวงแห่งอำนาจที่ไร้ธรรมาภิบาลทุกระดับ ที่ทุกขั้วอำนาจช่วงชิงต่อรองตำแหน่งในทุกรัฐบาล

การทุจริตใหญ่ๆมักเอาผิดได้ช้าหรือเอาผิดใครไม่ได้เลย, เพราะความไม่มีฝีมือของฝ่ายตรวจสอบ, เพราะการปนเปื้อนในฝ่ายตรวจสอบ, เพราะประชาชนยอมรับการคอรับชั่นด้วยการเฉยเมย, ภาคประชาชนอ่อนแอ ขาด NGO ที่จริงจังกับเรื่องคอรัปชั่น หรือ NGO ที่มีขาดการหนุนจากสังคม

ทำลายคนดีเชิดชูคนโกง

ระบบคิดในภาพรวมของสังคมไทยฉาบฉวย ต้องการเสพความเร้าใจ ไม่ว่าเรื่ิองดีหรือร้าย, คนร้ายๆจึงกลายเป็นพระเอกในละครข่าว หรือข่าวที่มีคนนิยมดูเหมือนละคร

คนที่ทำคุณงามความดีจริงๆก็ไม่อยากเปิดตัว, และยินดีเป็นพวกปิดทองหลังพระ, สังคมสายตาตื้นจึงดูสิ้นคนดีหรือมีคนดีไม่พอใช้

คนที่อยากดีแต่ใม่ค่อยมีความดีตามที่อยากก็เป็นข่าวมากกว่าความดีที่มี, สังคมที่นิยมความฉาบฉวยไม่ตรวงจสอยบก็ยอมรับคนดีแบบนี้ได้

ออกฎหมายให้ทุนและต่างชาติเอาเปรียบประเทศไทย

ฝ่ายนิติกรของรัฐมีตำแหน่งในธุรกิจได้โดยกฎหมายเปิดช่องให้

คนตรงในฝ่ายนิติบัญญัติมีคะแนนเสียงไม่พอที่จะคัดค้านกฎหมายที่ประเทศเสียเปรียบ

เปิดประเทศสู่เสรีโดยยอมเสียเปรียบทุกด้าน

FTA, การผุกขาดตำรับยาแก้โรคร้าย

AEC, เปิดทางต่าชาติเอาประเทศไทยเป็นทางผ่านสินค้า, เปิดโอกาสให้เปลี่ยนทรัพยากรธรรมชาติเป็นสินค้า บัญญัติกฎหมายที่ส่งเสริมการทำลายสิ่งแวดล่้อม โดยการส่งเสริมการลงทุนของรัฐให้แก่เอกชน ด้วยข้ออ้างการพัฒนา เพื่อมูลค่าตัวเลข GDP เพื่อรักษาระดับการแข่งขันในเวทีโลก ที่ประเทศเสียเปรียบแทบทุกด้าน

ไม่ใช้อำนาจต่อรองเพื่อผลประโยชน์ของชาติ

เพราะคนของรัฐหรือสายเลือดส่ยตระกูลบริวารมิตรสหายมีกิจการทำกำไรทั้งในและต่างประเทศ จึงยอมนับข้อตกลงกับต่างประเทศโดยไม่ใช้ความพยายามต่อรองเพื่อประเทศของตนเอง

ทั้งฝ่ายค้านฝ่ายรัฐบาลต่างมีธุรกิจที่อาจจะสมประโยชน์กัน การทำหน้าที่ฝ่ายค้านจึงไม่มีผลต่อการรักษาผลประโยชน์ของชาติ

ใช้เกมส์แบ่งแยกเพื่อฉกฉวยผลประโยชน์ด้านทรัพยากรและงบประมาณ

แบ่งแยกประชาชน

แบ่งแยกข้าราชการ

แบ่งแยกสื่อ

แบ่งแยกนักวิชาการ

แบ่งแยกกองกำลัง

นักการเมืองและข้าราชการที่กุมอำนาจหลักไม่ทำงานเพื่อส่วนรวม(ไม่ใช่ทุกคน)

พ่อค้าทีเ่ข้าสู่การเมืองคิดว่าการลงทุนการการเมืองเป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจ

รัฐคือทุนจึงล้มเหลวในการจัดการปัญหาประเทศและประชาชนให้ลุล่วงอย่างยั่งยืน

คนดีที่มีอำนาจตกอยู่ในความอ่อนแอ หรือ เห็นแก่ตัว หรือ ไ่ม่มีความเสียสละอย่างทุ่มเท

ข้าราชการอยากรวยมากกว่าอยากรับใช้ชาติ

นักการเมืองอาชีพคือคนที่ไม่ทำธุกริจหรือไม่มีญาติทำธุรกิจเลยแทบไม่มีในสังคมไทย

2 เศรษฐกิจ

อุตสาหกรรม

อุตสาหกรรม สร้างมลพิษอุตสาหกรรม มลพิษอากาศ มลพิษดิน มลพิษน้ำ สร้างขยะอุตสาหกรรม ขยะจากต่างประเทศ ขยะในประเทศ อุตสาหกรรมแย่งน้ำจากเกษตรกรรม อุตสาหกกรรมใช้พลังงานมาก มลภาวะเกิดแก่สังคมผลกำไรตกอยู่กับเอกชนและต่างชาติ อุตสาหกรรมการเกษตรผูกขาดการผลิตอาหารและพลังงานจากพืช ภัยจากการขยายพื้นที่อุตสาหกรรมคุกคามพื้นที่เกษตรและประมง อุตสาหกรรมทีี่มีมูลค่าสูงส่วนมากต่างชาติเป็นผู้ประกอบการหลัก เงินกำไรส่วนมากไหลออกนอกกประเทศ อุคสาหกรรมก่อสร้างซึ่งรวมถึงการค้าที่ดิน คืออำนาจการถือครองที่ดินหลุดไปจากคนไทย  ทำให้ขาดความมั่นคงทางสังคมในระดับประเทศ ผู้ใช้แรงงานยังมีคุณภาพชีวิตที่ต่ำสุดและมีหนี้สินจนดิ้นไม่พ้นตัว ไม่ว่าแรงงานต่างชาติหรืแรงงานไทย อุตสาหกรรมที่ขายตัวมิได้ยกระดับแรงงานไทยให้มีชีวิตที่ดีขึ้นตามGDPแต่อย่างใด

สร้างมลพิษอุตสาหกรรม, มลพิษอากาศ, มลพิษดิน, มลพิษน้ำ

สร้างขยะอุตสาหกรรม, ขยะจากต่างประเทศ, ขยะในประเทศ

อุตสาหกรรมแย่งน้ำจากเกษตรกรรม

อุตสาหกกรรมใช้พลังงานมาก มลภาวะเกิดแก่สังคมผลกำไรตกอยู่กับเอกชนและต่างชาติ

อุตสาหกรรมการเกษตรผูกขาดการผลิตอาหารและพลังงานจากพืช

ภัยจากการขยายพื้นที่อุตสาหกรรมคุกคามพื้นที่เกษตรและประมง

อุตสาหกรรมทีี่มีมูลค่าสูงส่วนมากต่างชาติเป็นผู้ประกอบการหลัก เงินกำไรส่วนมากไหลออกนอกกประเทศ

อุคสาหกรรมก่อสร้างซึ่งรวมถึงการค้าที่ดิน คืออำนาจการถือครองที่ดินหลุดไปจากคนไทย ทำให้ขาดความมั่นคงทางสังคมในระดับประเทศ

ผู้ใช้แรงงานยังมีคุณภาพชีวิตที่ต่ำสุดและมีหนี้สินจนดิ้นไม่พ้นตัว ไม่ว่าแรงงานต่างชาติหรืแรงงานไทย อุตสาหกรรมที่ขายตัวมิได้ยกระดับแรงงานไทยให้มีชีวิตที่ดีขึ้นตามGDPแต่อย่างใด

พลังงานและสินแร่

พลังงานและสินแร่ ต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ กิจการด้านพลังงานมุ่งเน้นกำไรสูงสุด ซึ่งตกอยู่ในมือเอกชนที่มีบริษัทต่างชาติอยู่เบื้องหลัง เมื่อบริษัทต่างชาติร่วมมือกับบริษัทไทยทำให้กลุ่มทุนพลังงานมีอำนาจอิทธิพลเหนือรัฐ ประชาชนจ่ายค่าพลังงานและสินต้าจากแร่ในราคาเสมอนำเข้า แม้พลังงานและสินแร่บางส่วนจะมีเองจากทรัพยากรในประเทศ ผลประโยชน์จากพลังงานและสินแร่ตกเป็นของเอกชนและต่างชาติ เกิดการผูกขาดอำนาจการบริหารจัดการพลังงานและสินแร่ โดยรัฐไม่มีอำนาจต่อรองเพื่อผลประโยชน์ของประชาชน และคนของรัฐยังเป็นหนึ่งเดียวกับทุนพลังงานด้วย ไม่มีการส่งเสริมพลังงานหมุนเวียนที่ประชาชนทำเองได้อย่างจริงจัง ทั้งที่เป็นเทคโนโลยี่ที่ง่ายและคนไทยประสบความสำเร็จในการพัฒนาจนใช้จริงได้แล้ว ไม่มีการกำหนดแร่สำคัญที่ควรหวงห้ามและสงวนไว้เพื่อความั่นคงของชาติในยามวิกฤต เช่น ทองคำ เงิน รวมทั้งน้ำมันดิบและก๊าซธรรมชาติ อันเป็นทรัพยากรที่ใช้แล้วหมดไป

ต้นน้ำ, กลางน้ำ, ปลายน้ำ

กิจการด้านพลังงานมุ่งเน้นกำไรสูงสุด ซึ่งตกอยู่ในมือเอกชนที่มีบริษัทต่างชาติอยู่เบื้องหลัง เมื่อบริษัทต่างชาติร่วมมือกับบริษัทไทยทำให้กลุ่มทุนพลังงานมีอำนาจอิทธิพลเหนือรัฐ

ประชาชนจ่ายค่าพลังงานและสินต้าจากแร่ในราคาเสมอนำเข้า แม้พลังงานและสินแร่บางส่วนจะมีเองจากทรัพยากรในประเทศ

ผลประโยชน์จากพลังงานและสินแร่ตกเป็นของเอกชนและต่างชาติ

เกิดการผูกขาดอำนาจการบริหารจัดการพลังงานและสินแร่ โดยรัฐไม่มีอำนาจต่อรองเพื่อผลประโยชน์ของประชาชน และคนของรัฐยังเป็นหนึ่งเดียวกับทุนพลังงานด้วย

ไม่มีการส่งเสริมพลังงานหมุนเวียนที่ประชาชนทำเองได้อย่างจริงจัง ทั้งที่เป็นเทคโนโลยี่ที่ง่ายและคนไทยประสบความสำเร็จในการพัฒนาจนใช้จริงได้แล้ว

ไม่มีการกำหนดแร่สำคัญที่ควรหวงห้ามและสงวนไว้เพื่อความั่นคงของชาติในยามวิกฤต เช่น ทองคำ เงิน รวมทั้งน้ำมันดิบและก๊าซธรรมชาติ อันเป็นทรัพยากรที่ใช้แล้วหมดไป

ข้อตกลงการค้าและความร่วมมือ: G2G, G2B

ข้อตกลงทางการค้าและความร่วมมือระหว่างประเทศ และระหว่างรัฐกับธุรกิจเอกชน Trade & Partnership : G2G, G2B FTA AEC etc.ฯลฯ East West Corrider Trans Asia Hi-way Trans Asia Railway Trans Asia Grid Line Trans Asia Pipe line ระบบขนส่งมวลชนทั้งหมดเอกชนเป็นผู้กำหนดค่าบริการ ด้วยกำไรสูงสุดตามการลงทุน ส่วนขาดที่ต้องดูแลคนจน รัฐต้องอุดหนุนด้วยเงินภาษีของราษฎร เพื่อรักษาระดับกำไรของเอกชนและเพื่อปกครองประชาชนมิให้ต่อต้านประท้วง

FTA, AEC, etc.ฯลฯ

East West Corrider, Trans Asia Hi-way, Trans Asia Railway, Trans Asia Grid Line, Trans Asia Pipe line

ระบบขนส่งมวลชนทั้งหมดเอกชนเป็นผู้กำหนดค่าบริการ ด้วยกำไรสูงสุดตามการลงทุน ส่วนขาดที่ต้องดูแลคนจน รัฐต้องอุดหนุนด้วยเงินภาษีของราษฎร เพื่อรักษาระดับกำไรของเอกชนและเพื่อปกครองประชาชนมิให้ต่อต้านประท้วง

คมนาคมขนส่ง

คมนาคมขนส่ง นโนบายและกฎหมายทำให้ระบบสาธารณูปโภคเป็นบริการของเอกชนที่เก็บค่าบริการจากประชาชน โดยการให้เอกชนร่วมทุนกับรัฐ เอกชนจึงสามารถใช้ประโยชน์จากทรัพยากรของประเทศ เพื่อทำกำไรสูงสุด ถนน ท่าเรือ สนามบิน ระบบราง

นโนบายและกฎหมายทำให้ระบบสาธารณูปโภคเป็นบริการของเอกชนที่เก็บค่าบริการจากประชาชน โดยการให้เอกชนร่วมทุนกับรัฐ เอกชนจึงสามารถใช้ประโยชน์จากทรัพยากรของประเทศ เพื่อทำกำไรสูงสุด, ถนน, ท่าเรือ, สนามบิน, ระบบราง

นโยบายส่งเสริมการลงทุนและกฎหมาย ด้านภาษี ข้อบังคับเรื่องมลพิษ กรรมสิทธิ์ในทรัพยากรที่ให้สัมปทานหรือประทานบัตร-อาชญาบัตรและวิธีการแบ่งผลประโยชนช์ทุกธุรกิจ เป็นกฎหมายที่ล้าหลังทำให้ประเทืศเสียเปรียบ

BOI

พรบ.ร่วมทุนฯ

พรบ.แร่

พรบ.ปิโตรเลียม

ฯลฯ

ระบบสุขภาพเป็นธุรกิจ

ระบบสุขภาพเป็นธุรกิจ การทำให้ระบบสุขภาพเป็นธุรกิจที่ทำกำไร โอนงบประมาณสู่ธุรกิจสุขภาพของเอกชน ทำให้ความเจ็บป่วยเป็นกำไร ย่อมเป็นสาเหตุให้นโยบายที่จะสร้างระบบป้องกันโรคอ่อนแอ

การทำให้ระบบสุขภาพเป็นธุรกิจที่ทำกำไร โอนงบประมาณสู่ธุรกิจสุขภาพของเอกชน ทำให้ความเจ็บป่วยเป็นกำไร ย่อมเป็นสาเหตุให้นโยบายที่จะสร้างระบบป้องกันโรคอ่อนแอ

ระบบการศึกษาเป็นธุรกิจ

ระบบการศึกษาเป็นธุรกิจ การกำหนดนโยบายให้สถาบันศึกษาต้องออกนอกระบบและอยู่รอดโดยการบริหารจัดการเช่นเดียวธุรกิจเอกชน ทำให้การศึกษาซึ่งต้องถือเป็นกิจการทางสังคมเป็นบริการของรัฐ ย้ายฟากมาอยู่ในหมวดเศรษฐกิจ เมื่อการศึกษาถูกวางบทบาทให้เป็นไปเพียงเพื่อผลกำไรเช่นเดียววกับธุรกิจ ปัญญาสาธารณะย่อมไม่สามารถถูกพัฒนา อย่างแท้จริง ความรู้ที่สำคัญซึ่งไม่ทำกำไรจะไม่มีการพัฒนาค้นคว้าขึ้นในสังคม การศึกษาที่แลกมาด้วยเงินกำไร ย่อมทำให้สังคมเป็นสังคมแห่งความเห็นแก่ตัว การสร้างผู้มีสติปัญญาที่จะมาร่วมกันพัฒนาประเทศอย่างอิสระจากผลประโยชน์ย่อมไม่เกิดขึ้น สุดท้ายจะเป็นสังคมไร้น้ำใจไม่มีความน่าอยู่อีกต่อไป ความรู้เป็นความดีงามที่ช่วยจรรโลงสังคมมิใช่กำไรทางธุรกิจ

การกำหนดนโยบายให้สถาบันศึกษาต้องออกนอกระบบและอยู่รอดโดยการบริหารจัดการเช่นเดียวธุรกิจเอกชน ทำให้การศึกษาซึ่งต้องถือเป็นกิจการทางสังคมเป็นบริการของรัฐ ย้ายฟากมาอยู่ในหมวดเศรษฐกิจ เมื่อการศึกษาถูกวางบทบาทให้เป็นไปเพียงเพื่อผลกำไรเช่นเดียววกับธุรกิจ ปัญญาสาธารณะย่อมไม่สามารถถูกพัฒนา อย่างแท้จริง ความรู้ที่สำคัญซึ่งไม่ทำกำไรจะไม่มีการพัฒนาค้นคว้าขึ้นในสังคม

การศึกษาที่แลกมาด้วยเงินกำไร ย่อมทำให้สังคมเป็นสังคมแห่งความเห็นแก่ตัว การสร้างผู้มีสติปัญญาที่จะมาร่วมกันพัฒนาประเทศอย่างอิสระจากผลประโยชน์ย่อมไม่เกิดขึ้น สุดท้ายจะเป็นสังคมไร้น้ำใจไม่มีความน่าอยู่อีกต่อไป ความรู้เป็นความดีงามที่ช่วยจรรโลงสังคมมิใช่กำไรทางธุรกิจ

3 สังคม

ประชาชนแบ่งฝ่าย

ภัยจากมิฉาทิฐิของกลุ่มคนที่สุดไปข้างใดข้างหนึ่ง, การยอมรับการแบ่งฝ่ายแบ่งสีของคนบางส่วน, มีผู้ได้ประโยชน์จากการแบ่งฝ่าย ทำให้การแบ่งแยกคงอยู่

คนดีท้อแท้สิิ้นหวัง

ไม่มีบรรยากาศที่ปลุกเร้าให้คนออกมาใช้ความพยายามรักษาความเป็นธรรมด้วยสันติอย่างถึงที่สุด

ผู้อาวุโสหมดแรง

สังคมหวังพึ่งคนที่มีชื่อเสียงซึ่งบางส่วนอยู่ในวัยอาวุโสหมดไฟไร้เรี่ยวแรง ทำให้รู้สึกหมดที่พึ่ง ท้อแท้ ไร้หวัง ก่อบรรยากาศยอมแพ้อ่อนแอ ทั้่งที่คนหนุ่มสาวที่ต่อสู้อยู่ยังมีพอสมควร

คนรุ่นใหม่หมกหมุ่นกับตนเองและโครงการทางสังคม ลอยอยู่เหนืิอปัญหาที่แท้จริง ตามวิธีคิดของแหล่งทุน

คนรุ่นใหม่ตกรองในสังคมการแข่งขันทั้งการเรียนและงาน ทำให้สนใจสังคมน้อยลง

ส่วนที่ทำงานสังคม ตกอยู่ภาคใต้โครงการที่แหล่งทุน ทำงานคล้ายระบบราชการที่เน้นแก่นน้อยกว่าเปลือก

ทุนทางสังคมจำนวนหนึ่งเกิดจากนโยบายประชานิมยมของรัฐและแหล่งทุนที่ผูกพันกับระบรัฐมีข้อจำกัด จึงสร้างการทำงานสังคมแบบ "สร้างนิสัยเสีย" แก่คนรุ่นใหม่่ เป็นการทำงานเพื่อตอยโจทยืแหล่งทุน ตามนโยบา่บที่กำหนดจากส่วนกลาง หรือทำแล้วตกลงไปสู่การหลงในเกียรติยศชื่อเสียง และหาเงินเลี้ยงชีพมากว่าการตั้งใจทำงานเพื่อความเสียสละ หรือมิได้ทำงานสังคมเพื่อปกป้องคนยากคนจนจากการถูกเบียดเบียนอย่างแท้จริง

CSR ของธุรกิจ นิยามงานอาสาสมัครที่ทำให้คนรุ่นใหม่ที่สนใจสังคม มีพื้นทีททำงานแตกลับตกเป็นเครื่องมือการตลาดของสินค้าที่ผลิตออกมาอย่างเอาเปรียบสังคม

นักต่อสู้เพิ่มจำนวนไม่ทันปัญหาที่รุมเร้าจากภัยทั้งสามด้าน

ภัยเศรษฐกิจ, กระแสบริโภคนิยม กระแสการซื้อขายทำลายการแลกเปลี่ยนทางสังคม และการส่งสริมพืชเศรษฐกิจที่ผูกติดกับตลาดทุนโลกสร้างปัญหาสังคม

ภัยสิ่งแวดล้อม, ดิน น้ำ ป่า ทรัพยากรธรรชาติที่ประชาชนดูแลโดยกำเนิดและวิถีชีวิต ระบบปกป้องตามธรรมชาติถูกทำลายลงด้วยนโยบายของรัฐ

ภัยสังคม, ปัญหาเพศ วัย ครอบคัรวไม่อบอุ่น, สื่อทำลายสังคมมีอำนาจเหรือรัฐและกุมสภาพความคิดที่ไม่สร้างสรรค์ของประชาชน, ข่าวเช้าที่เร้าใจและละครหลังข่าว ชักจูงทิศทางความสนใจและทำลาย ความเข้มแข็งทางสังคมอย่างซึมลึกทุกวัน

การใช้เงิน คุกตาราง และกระสุนในการปราบปรามประชาชนที่ลุกขึ้นสู้ กับความอยุติธรรม

รัฐ ผู้มีอาวุธในตำแหน่ง กับกลุ่มทุน เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

ปล่อยให้ปัญหาอาชญากรรม การก่อการร้าย และยาเสพติดเป็นผลประโยชน์ของคนบางกลุ่ม

ปัญหา 3 จังหวัดเบี้หวัดเพิ่มมากมาย

ยาเสพติดยิ่งจับยิ่งวิสามัญฯแต่ก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

ปล่อยให้ปัญหาความเจ็บป่วยเป็นกำไรของเอกชนผผู้เกี่ยวข้องกับธุรกิจสุขภาพ

พรบ.ร่วมทุนและนโยบายสาธารณะสุข

ปล่อยให้การศึกษาในระบบเป็นการค้า ลดคุณค่าความรู้เป็นเพียงเครื่องมือหาเงิน

สอนคนเป็นลุกจ้าง

ทำให้คนชนบททิ้งไร่นา

ไม่สอนให้พึ่งพาตนเองอย่างทำได้จริง

ปัญหาเศรษฐกิจ การทำอาชีพ หนี้สิน และการเรียนการสอนบีบรัด จนกระทั่งคนในสังคมไม่มีเวลาทำงานอาสาสมัครมากพอที่จะยกระดับสังคมให้ดีขึ้น

นักศึกษาส่วนมากทอดทิ้งสังคม

CSR (ส่วนมาก)ในองค์กรธุรกิจ เป็นการโฆษณาสินค้ามิใช่การรับใช้สังคม

มอมเมาประชาชนด้วยสื่อและบริโภคนิยมมิให้มีเวลาสนใจปัญหาสังคมที่แท้จริง

ข่าวที่เป็นสาระไม่ถูกทำให้เกิดความนิยม ข่าวเลวร้ายได้รับการทำให้สนใจอย่างมากมาย จนคนละทิ้งสาระที่แท้จริงของความเป็นสื่อแม้จะไร้มนุษยธรรม

ความดีงามเป็นสินค้าของสื่อ เหยื่อข่าว เหยื่อรายการ เป็นฯชตัวช่วยสร้างกำไรจากโฆษณาหลังข่าวนั้นๆ

สื่อทางเลือกที่คนชนบทและผู้รายได้น้อยเข้าถึงง่ายมีน้อยเกินไป

สร้างระบบตัวใครตัวมันที่เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม

ภาพน้ำใจริมถนน บนรถสาธารณะ น้อยลงอย่างน่าตกใจ

ความรู้ทางวิชาการเป็นส่วนหนึ่งของการทำกำไรของธุรกิจ ทำให้มาตรฐานวิชาการของประเทศตกต่ำไร้ความน่าเชื่อถือ สังคมสิ้นหวังเสื่อศรัทธาในตัวนักวิชาการ

เกิดวิกฤตความตกต่ำทางมาตรฐานวิชาการของชาติอย่างร้ายแรงในแทบทุกสาขา; ด้วยมีนักวิชการที่รับจ้างกลุ่มทุน และทำงานให้นักการเมืองและรัฐ โดยทำรายงานที่ไม่มีมาตรฐานทางวิชาการ ไม่เป็นไปเพื่อประโยชน์สูงสุดของของประเทศชาติ แตยังได้รับการยอมรับ ยกย่อง ยังได้รางวัลทางวิชการอีกด้วย

เป็นความกังวลที่พูดไม่ไ่ด้ ซ่อนในใจคนไทยแทบตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา นับวันความกังวลยิ่งมากขึ้นตามเวลาที่เคลื่อนไป ทุกคนกลัวกาลเวลามาพรากคนที่รัก/คนสำคัญไปจากแผ่นดิน กลัวคนที่เกลียดจะกลับมา กลัวช่วงเปลี่ยนผ่านทั้งความรักและความเกลียดชังจะสร้างความรุนแรงที่หยุดยั้งได้ยากขึ้นในสังคม นี่คือโจทย์ร่วมของของคนไทยที่แง้มประตูคอยกาลเวลาผู้โหดร้ายอยู่อย่างเงียบงัน

คนที่มีความรับผิดชอบสังคมทำงานหนักเกินไปจนป่วย

งานมากไม่สนใจดูแลตนเอง

ไม่มีคนดูแลใกล้ตัว

ไม่มีเงินพอที่จะดูแลสุขภาพอย่างเหมาะสม

ไม่มีความรู้ในการดูแลสุขภาพด้วยต้นทุนต่ำ

สังคมให้ความสำคัญกับคนทำงานจริงจังที่ไม่โฆษณาตนเองน้อยเกินไป

แหล่งทุนทางสังคม(ส่วนมาก)เอาแต่ผลงานเพื่อตอบโจทย์โครงการสนใจเรื่องคนน้อยมาก

คนทำงานสังคมที่จริงจังไม่สามารถวางระบบงานที่ดีสำหรับอานคตได้

เนื่องจากเวลาที่ต้องหมดไปกับปัญหาเฉพาะหน้า, ปัญหาในตัวงานและคน, ปัญหาครอบครัว, ปัญหาแหล่งทุน, ปัญหาร้อนของประชาชนพื้นที่, ปัญหาร้อนของสังคมในภาพรวม

เนื่องจากข้อจำกัดเฉพาะตัวทั้งวิธีคิดและความสามารถ

เนื่องจากทรัพยากรและการสนับสนุนที่จำกัด

1 ทรัพยากร/สิ่งแวดล้อม

คลื่นในอากาศ

ค่าใช้จ่ายคลื่นทุกอย่างผูกขาดด้วยเอกชนน้อยราย ไม่มีการแข่งขันอย่างแท้จริง

ความสัมพันธุ์ของฝายการเมือง ข้าราชการและ คนในวงการธุรกิจโทรคมานคม-การสื่อสาร ส่อไปในทางประร่วมผลโยชน์กันได้ง่าย

ต่างชาติเข้ามามีอำนาจระบบสื่อสาร โดยผ่านการระดมทุนในตลาด ก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อระบบความมั่นคงของข้อมูลของชาติ และประชาชนตกเป็นผู้ใช้บริการที่ผุกขาดโดยต่างชาติในด้านการเสื่อสาร

ป่า

การปลูกไม้เศรษฐในพื้นที่ป่าสาธารณะ

การตัดไม้โดยหน่วยงานของรัฐอนุมัติ

การขยายพื้นที่เกษตรอุตสาหกรรม

การขยายเส้นทางคมนาคมขนส่ง>เวนคืน

การขยายพื้นที่เมือง>ผังเมือง

ที่ดิน

สินแร่ > ส่งออกต่างประเทศ ปิโตรเลียม > ต่างชาติลงทุน การเปิดเสรีอาเซี่ยน > ต่างชาติลงทุน การเปิดเสรีทางการค้าFTA > ต่างชาติลงทุน นำประเทศสู่อุตสาหกรรม > ราคาที่ดินสูงขึ้น ราคาพืชผลต่ำ > หนี้สินเกษตรกร > ขายที่ดิน ขยะพิษจากอุตสาหกรรมและพิษจากสารเคมีเกษตร

สินแร่>ส่งออกต่างประเทศ

ปิโตรเลียม>ต่างชาติลงทุน

การเปิดเสรีอาเซี่ยน>ต่างชาติลงทุน

การเปิดเสรีทางการค้าFTA>ต่างชาติลงทุน

นำประเทศสู่อุตสาหกรรม>ราคาที่ดินสูงขึ้น

ราคาพิชผลต่ำ>หนี้สินเกษตรกร>ขายที่ดิน

ขยะพิษจากอุตสาหกรรมและพิษจากสารเคมีเกษตร

แหล่งน้ำ

กิจการที่สร้างความเสี่ยงต่อแหล่งอาหารและท่องเที่ยว

สร้างเขื่อนขนาดใหญ่>ทำลายป่าต้นน้ำ

ภัยพิบัติท่วม-แล้ง>การบริหารจัดการที่ไม่บริสุทธิ์์ใจ

การกัดเซาะชายฝั่งจากการถมทะเล/สร้างท่าเรือ

การพัฒนาอุตสาหกรรมและคมนาคมขนส่งอย่างสุดขั้ว โดยไม่ทะนุถนอมพื้นที่เกษตรกรรม ป่าไม้ และแหล่งน้ำสะอาด ก่อให้เกิดการปนเปื้อนแหล่งอาหาร อันเกิดจากกิจกรรมอุตสาหกรรมและการขนส่งทั้งทางบกและทางน้ำ ส่งผลย้อนกลับมาที่ระบบสุขภาพอันเป็นปัญหาสังคมที่เรื้อรัง

การทำให้คนไม่มีเวลา ไม่มีความคิด ไม่มีความรู้ในสถานการณ์ที่เป็นจริง ของประเทศคือการทำลายโครงสร้างสังคมที่ร้ายแรงที่สุด