Online Mind Mapping and Brainstorming

Create your own awesome maps

Online Mind Mapping and Brainstorming

Even on the go

with our free apps for iPhone, iPad and Android

Get Started

Already have an account? Log In

4 ภัยคุกคามประเทศไทย ในภาพรวม by Mind Map: 4 ภัยคุกคามประเทศไทย ในภาพรวม
0.0 stars - reviews range from 0 to 5

4 ภัยคุกคามประเทศไทย ในภาพรวม

การพัฒนาเศรษฐกิจเพื่อสร้างตัวเลขGDP ได้ก่อหนี้สาธารณะเพิ่มอย่างเป็นทวีคูณ ทำให้ทรัพยากรลด คอรัปชั่นสูง ช่องว่างรายได้ขยายกว้าง เป็นการพัฒนาสร้างผู้ประกอบการให้เป็นลูกจ้าง สร้างเกษตรกรให้เป็นทาสติดดินยุคใหม่ ที่ชื่อว่าเกษตรพันธสัญญา

4 การเมือง

คอรัปชั่น

ทำลายคนดีเชิดชูคนโกง

ออกฎหมายให้ทุนและต่างชาติเอาเปรียบประเทศไทย

เปิดประเทศสู่เสรีโดยยอมเสียเปรียบทุกด้าน

ไม่ใช้อำนาจต่อรองเพื่อผลประโยชน์ของชาติ

ใช้เกมส์แบ่งแยกเพื่อฉกฉวยผลประโยชน์ด้านทรัพยากรและงบประมาณ

นักการเมืองและข้าราชการที่กุมอำนาจหลักไม่ทำงานเพื่อส่วนรวม(ไม่ใช่ทุกคน)

2 เศรษฐกิจ

อุตสาหกรรม

อุตสาหกรรม สร้างมลพิษอุตสาหกรรม มลพิษอากาศ มลพิษดิน มลพิษน้ำ สร้างขยะอุตสาหกรรม ขยะจากต่างประเทศ ขยะในประเทศ อุตสาหกรรมแย่งน้ำจากเกษตรกรรม อุตสาหกกรรมใช้พลังงานมาก มลภาวะเกิดแก่สังคมผลกำไรตกอยู่กับเอกชนและต่างชาติ อุตสาหกรรมการเกษตรผูกขาดการผลิตอาหารและพลังงานจากพืช ภัยจากการขยายพื้นที่อุตสาหกรรมคุกคามพื้นที่เกษตรและประมง อุตสาหกรรมทีี่มีมูลค่าสูงส่วนมากต่างชาติเป็นผู้ประกอบการหลัก เงินกำไรส่วนมากไหลออกนอกกประเทศ อุคสาหกรรมก่อสร้างซึ่งรวมถึงการค้าที่ดิน คืออำนาจการถือครองที่ดินหลุดไปจากคนไทย  ทำให้ขาดความมั่นคงทางสังคมในระดับประเทศ ผู้ใช้แรงงานยังมีคุณภาพชีวิตที่ต่ำสุดและมีหนี้สินจนดิ้นไม่พ้นตัว ไม่ว่าแรงงานต่างชาติหรืแรงงานไทย อุตสาหกรรมที่ขายตัวมิได้ยกระดับแรงงานไทยให้มีชีวิตที่ดีขึ้นตามGDPแต่อย่างใด

พลังงานและสินแร่

พลังงานและสินแร่ ต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ กิจการด้านพลังงานมุ่งเน้นกำไรสูงสุด ซึ่งตกอยู่ในมือเอกชนที่มีบริษัทต่างชาติอยู่เบื้องหลัง เมื่อบริษัทต่างชาติร่วมมือกับบริษัทไทยทำให้กลุ่มทุนพลังงานมีอำนาจอิทธิพลเหนือรัฐ ประชาชนจ่ายค่าพลังงานและสินต้าจากแร่ในราคาเสมอนำเข้า แม้พลังงานและสินแร่บางส่วนจะมีเองจากทรัพยากรในประเทศ ผลประโยชน์จากพลังงานและสินแร่ตกเป็นของเอกชนและต่างชาติ เกิดการผูกขาดอำนาจการบริหารจัดการพลังงานและสินแร่ โดยรัฐไม่มีอำนาจต่อรองเพื่อผลประโยชน์ของประชาชน และคนของรัฐยังเป็นหนึ่งเดียวกับทุนพลังงานด้วย ไม่มีการส่งเสริมพลังงานหมุนเวียนที่ประชาชนทำเองได้อย่างจริงจัง ทั้งที่เป็นเทคโนโลยี่ที่ง่ายและคนไทยประสบความสำเร็จในการพัฒนาจนใช้จริงได้แล้ว ไม่มีการกำหนดแร่สำคัญที่ควรหวงห้ามและสงวนไว้เพื่อความั่นคงของชาติในยามวิกฤต เช่น ทองคำ เงิน รวมทั้งน้ำมันดิบและก๊าซธรรมชาติ อันเป็นทรัพยากรที่ใช้แล้วหมดไป

ข้อตกลงการค้าและความร่วมมือ: G2G, G2B

ข้อตกลงทางการค้าและความร่วมมือระหว่างประเทศ และระหว่างรัฐกับธุรกิจเอกชน Trade & Partnership : G2G, G2B FTA AEC etc.ฯลฯ East West Corrider Trans Asia Hi-way Trans Asia Railway Trans Asia Grid Line Trans Asia Pipe line ระบบขนส่งมวลชนทั้งหมดเอกชนเป็นผู้กำหนดค่าบริการ ด้วยกำไรสูงสุดตามการลงทุน ส่วนขาดที่ต้องดูแลคนจน รัฐต้องอุดหนุนด้วยเงินภาษีของราษฎร เพื่อรักษาระดับกำไรของเอกชนและเพื่อปกครองประชาชนมิให้ต่อต้านประท้วง

คมนาคมขนส่ง

คมนาคมขนส่ง นโนบายและกฎหมายทำให้ระบบสาธารณูปโภคเป็นบริการของเอกชนที่เก็บค่าบริการจากประชาชน โดยการให้เอกชนร่วมทุนกับรัฐ เอกชนจึงสามารถใช้ประโยชน์จากทรัพยากรของประเทศ เพื่อทำกำไรสูงสุด ถนน ท่าเรือ สนามบิน ระบบราง

นโยบายส่งเสริมการลงทุนและกฎหมาย ด้านภาษี ข้อบังคับเรื่องมลพิษ กรรมสิทธิ์ในทรัพยากรที่ให้สัมปทานหรือประทานบัตร-อาชญาบัตรและวิธีการแบ่งผลประโยชนช์ทุกธุรกิจ เป็นกฎหมายที่ล้าหลังทำให้ประเทืศเสียเปรียบ

ระบบสุขภาพเป็นธุรกิจ

ระบบสุขภาพเป็นธุรกิจ การทำให้ระบบสุขภาพเป็นธุรกิจที่ทำกำไร โอนงบประมาณสู่ธุรกิจสุขภาพของเอกชน ทำให้ความเจ็บป่วยเป็นกำไร ย่อมเป็นสาเหตุให้นโยบายที่จะสร้างระบบป้องกันโรคอ่อนแอ

ระบบการศึกษาเป็นธุรกิจ

ระบบการศึกษาเป็นธุรกิจ การกำหนดนโยบายให้สถาบันศึกษาต้องออกนอกระบบและอยู่รอดโดยการบริหารจัดการเช่นเดียวธุรกิจเอกชน ทำให้การศึกษาซึ่งต้องถือเป็นกิจการทางสังคมเป็นบริการของรัฐ ย้ายฟากมาอยู่ในหมวดเศรษฐกิจ เมื่อการศึกษาถูกวางบทบาทให้เป็นไปเพียงเพื่อผลกำไรเช่นเดียววกับธุรกิจ ปัญญาสาธารณะย่อมไม่สามารถถูกพัฒนา อย่างแท้จริง ความรู้ที่สำคัญซึ่งไม่ทำกำไรจะไม่มีการพัฒนาค้นคว้าขึ้นในสังคม การศึกษาที่แลกมาด้วยเงินกำไร ย่อมทำให้สังคมเป็นสังคมแห่งความเห็นแก่ตัว การสร้างผู้มีสติปัญญาที่จะมาร่วมกันพัฒนาประเทศอย่างอิสระจากผลประโยชน์ย่อมไม่เกิดขึ้น สุดท้ายจะเป็นสังคมไร้น้ำใจไม่มีความน่าอยู่อีกต่อไป ความรู้เป็นความดีงามที่ช่วยจรรโลงสังคมมิใช่กำไรทางธุรกิจ

3 สังคม

ประชาชนแบ่งฝ่าย

คนดีท้อแท้สิิ้นหวัง

ผู้อาวุโสหมดแรง

คนรุ่นใหม่หมกหมุ่นกับตนเองและโครงการทางสังคม ลอยอยู่เหนืิอปัญหาที่แท้จริง ตามวิธีคิดของแหล่งทุน

นักต่อสู้เพิ่มจำนวนไม่ทันปัญหาที่รุมเร้าจากภัยทั้งสามด้าน

การใช้เงิน คุกตาราง และกระสุนในการปราบปรามประชาชนที่ลุกขึ้นสู้ กับความอยุติธรรม

ปล่อยให้ปัญหาอาชญากรรม การก่อการร้าย และยาเสพติดเป็นผลประโยชน์ของคนบางกลุ่ม

ปล่อยให้ปัญหาความเจ็บป่วยเป็นกำไรของเอกชนผผู้เกี่ยวข้องกับธุรกิจสุขภาพ

ปล่อยให้การศึกษาในระบบเป็นการค้า ลดคุณค่าความรู้เป็นเพียงเครื่องมือหาเงิน

ปัญหาเศรษฐกิจ การทำอาชีพ หนี้สิน และการเรียนการสอนบีบรัด จนกระทั่งคนในสังคมไม่มีเวลาทำงานอาสาสมัครมากพอที่จะยกระดับสังคมให้ดีขึ้น

มอมเมาประชาชนด้วยสื่อและบริโภคนิยมมิให้มีเวลาสนใจปัญหาสังคมที่แท้จริง

สร้างระบบตัวใครตัวมันที่เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม

ความรู้ทางวิชาการเป็นส่วนหนึ่งของการทำกำไรของธุรกิจ ทำให้มาตรฐานวิชาการของประเทศตกต่ำไร้ความน่าเชื่อถือ สังคมสิ้นหวังเสื่อศรัทธาในตัวนักวิชาการ

เป็นความกังวลที่พูดไม่ไ่ด้ ซ่อนในใจคนไทยแทบตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา นับวันความกังวลยิ่งมากขึ้นตามเวลาที่เคลื่อนไป ทุกคนกลัวกาลเวลามาพรากคนที่รัก/คนสำคัญไปจากแผ่นดิน กลัวคนที่เกลียดจะกลับมา กลัวช่วงเปลี่ยนผ่านทั้งความรักและความเกลียดชังจะสร้างความรุนแรงที่หยุดยั้งได้ยากขึ้นในสังคม นี่คือโจทย์ร่วมของของคนไทยที่แง้มประตูคอยกาลเวลาผู้โหดร้ายอยู่อย่างเงียบงัน

คนที่มีความรับผิดชอบสังคมทำงานหนักเกินไปจนป่วย

คนทำงานสังคมที่จริงจังไม่สามารถวางระบบงานที่ดีสำหรับอานคตได้

1 ทรัพยากร/สิ่งแวดล้อม

คลื่นในอากาศ

ป่า

ที่ดิน

สินแร่ > ส่งออกต่างประเทศ ปิโตรเลียม > ต่างชาติลงทุน การเปิดเสรีอาเซี่ยน > ต่างชาติลงทุน การเปิดเสรีทางการค้าFTA > ต่างชาติลงทุน นำประเทศสู่อุตสาหกรรม > ราคาที่ดินสูงขึ้น ราคาพืชผลต่ำ > หนี้สินเกษตรกร > ขายที่ดิน ขยะพิษจากอุตสาหกรรมและพิษจากสารเคมีเกษตร

แหล่งน้ำ

การพัฒนาอุตสาหกรรมและคมนาคมขนส่งอย่างสุดขั้ว โดยไม่ทะนุถนอมพื้นที่เกษตรกรรม ป่าไม้ และแหล่งน้ำสะอาด ก่อให้เกิดการปนเปื้อนแหล่งอาหาร อันเกิดจากกิจกรรมอุตสาหกรรมและการขนส่งทั้งทางบกและทางน้ำ ส่งผลย้อนกลับมาที่ระบบสุขภาพอันเป็นปัญหาสังคมที่เรื้อรัง

การทำให้คนไม่มีเวลา ไม่มีความคิด ไม่มีความรู้ในสถานการณ์ที่เป็นจริง ของประเทศคือการทำลายโครงสร้างสังคมที่ร้ายแรงที่สุด